Kasztany

Zapowiadany wczoraj deszcz z silnymi wiartami się sprawdził. Uchyliłam frontowe drzwi aby sprawdzić temperaturę odczuwalną. Rajtuzy, na nie jeansy, podkoszulek i golf. Ciepłe buciki, kurtka i zimowa czapka. Rękawiczki, parasolka. Nie straszna mi wichura ani ziąb. Podśpiewując pod nosem podążałam na przystanek autobusowy. W autobusie ludzie zziębnięci i mokrzy. Wciąż mi trudno zrozumieć, o co chodzi z tymi głowami bez nakryć i nogach w przemoczonych pantofelkach. Czy to ma być jakaś magia na przywołanie słońca, ładnej pogody, a może zatrzymanie lata?

Przesiadka na drugi autobus, a myślałam że chociaż w tym autobusie będą ludzie dbający o swoje zdrowie.

Wysiadłam z autobusu wprost na rozsypane na chodniku kasztany. Deszcz leje, zbieram piękne kasztany i cieszę się, że są urocze i smucę że nie mam komu robić kasztanowych ludzików. Podarowałam mamusi po tv i Ipada. 

Deszcz leje, poszłam do sklepu po zakupy mojej mamie. Usmażyłam naleśników. Posiedziałam, porozmawiałam, na drugiego Ipada którego dowiozłam, założyłam drugie konto w microsofcie i skype, tak na wszelki wypadek, jeśli mama zrobi bałagan na pierwszym ipadzie.

Wzięłam rzeczy mamy do pralni i w deszcz poszłam daaaaleko.

Deszcz padał caluśki dzień.

Ważne, aby być odpowiednio ubranym, wtedy nie straszne  wichury.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s