Przedświątecznie

W pracy prawdziwa harówka. Wróciłam przed 6pm. Byłam wymięta, wyrzęta (nie wiem dokładnie co to oznacza ale tak kiedyś starsze panie mówiły), przeciśnięta przez dziurkę w igle. Dowlekłam się do lodówki, pistawiłam rosół do podgrzania. MM proponował indyka, kiełbaskę, nie miałam siły ruszać szczęką. Wszystko tylko nie to. Rosołek wlałam w siebie. Po prysznicu, zrobieniu paznokci, wróciły siły lecz nie zdecydowałam się na żadne prace ozdobnicze. Ległam na kanapie. Pies obok, MM przykrył kocykiem. Life is good. Ozdoby walają się po całym domu a mnie to nie rusza. Kopnęłam to i owo, bo plącze mi się po nogami, pieski bawią się ozdobami a ja, dosłownie nic. Co się ze mną stało, zastanawiam się. Czy to ze zmęczenia brak reakcji. Nie ważne, mam czas. Choinkę kupimy jutro, to też mnie nie przeraża. Toż w ubiegłym roku choineczka stała już o tej porze. To był tamten rok, należy do historii. W tym roku będzie inaczej. Jak na razie walam się na kanapie.

Synuś nie ma zapalenia płuc, dobrze. Czuje się wciąż źle.

Mój katar i kaszel minął.

Dałam córci pieniążki na choineczkę i ozdoby. Niech ma, pieniżki mają to do siebie, że przychodzą i odchodzą.

Jaki jutro będzie dzień?

Ciężki.

Piątek wolny!!!!!!!!!!😁😁😁😁

Cenne jest zdrowie, każdy ci to powie 😷😷

Z moich planów przed świątecznych, że będę miała wolny tydzień nic nie wyszło. Następny tydzień, niestety pracujący. No cóż po pracy będę kucharzyć. Ozdabianie domku jest w trakcie, bez pośpiechu i naciskań. W rytmach kolęd dekoruję. Jutro kupimy choinkę. Bez nerwów, na spokojnie ze wszystkim zdążę.

Synuś miał dziś egzaminy końcowe semestralne i prześwietlenie płuc. Zajechał do mnie, nie wyglądał dobrze. Zjadł rosołek i dałam w słoiku do domu. Będzie miał na jutro. Jeszcze dwa dni zwolnienia, może jutro doktorka zadzwoni odnośnie prześwietlenia. Oby wszystko było dobrze.

Cenne jest to co tracimy i na czym nam najbardziej zależy.

Zmiany

Zimne poty obudziły mnie po 2am. Cała twarz zlana zimnym potem. Moje ciało rozpalone jak ogień, chociaż gorąca nie czuję. Nos zapchany i mam katar wewnętrzny, zbiera mi się na kichanie co chwilę. Zbiera się, ale nie kicham. Co dalej. Trudno powiedzieć. Muszę wstać i jakieś medykamenty przyjąć. Inaczej będzie źle bo nieciekawie to widzę. Ten tydzień mam pracujący. Aby mnie nie położyło do lóżka na dobre. Gorączki nie mierzyłam ale i nie czuję abym miała. Wygląda to na wstępne przeziębienie. Jeszcze półtorej godziny i trzeba będzie wstawać.

Ciekawa jestem i zjadę samochodem na dół do ulicy. Mam zapas piasku. Może mi się uda. Temperatura -3C, znów zapewne zamarzło to co wczorajsze słońce roztopiło. Planuję wyjazd z dzielnicy inną trasą, mniej pagórków i mniej oblodzonej jezdni. Tylko ulice osiedliwe są jeszcze w złym stanie, autostrady używane przez 24/h są przejezdne. Wczoraj były.

Do pracy dojechałam cała i niezdrowa. Katar, kaszel ale nie mam bólu głowy, gorączki, osłabienia, zawrotów głowy, nudności. Więc, z kaszlem i katarem dam sobie radę. 🤧😷🤫

Drogi główne przejezdne, szkoły od dzisiaj czynne to i ruch większy.

Dzień przeżyłam. Z nosa lało się jak z kranu, teraz kran jedynie przecieka.

Mój syn chory, jeszcze nigdy nie widziałam go tak zbiedzonego. Umówiłam wizytę i kazałam jechać do lekarza. Trochę marudził, w ostatniej chwili wyskoczył z łóżka i pojechał. Gorączka, wysokie ciśnienie, poty, dreszcze, osłabienie, ból żołądka. Dziś było za późno na zrobienie RTG, jutro musi pojechać. Dostał trochę leków w tym antybiotyk. Mam nadzieję, że jutro będzie lepiej. Dostał zwolnienie. Źle czuje się od tygodnia, wczoraj było lepiej i zdecydował się pójść do pracy. Dziś bardzo źle. Nastrój też ma przygnębiający.

Długo z nim rozmawiałam lecz do niczego nie doszliśmy. Ma trochę problemów z dziewczyną, wygląda na to, że się rozstaną. Jak każda kochająca mama, chciałabym jak najlepiej lecz….to dziewcze nie jest dla niego. Pozbawiona uczuć, zimna ryba nastawiona na branie. Zobaczymy co będzie, zebym chciała o tym napisać, powstałaby powieść.

Nie jestem chętna do prac ozdobniczych w moim domu. Jutro mam krótszy dzień w pracy, więc może po pracy zabiorę się do pracy😱.

Nie mam też ochoty ślęczenia w internecie i wyszukiwania prezentów, może też jutro.

Brak chęci nie kręci.

Koncert

Wieczorkiem byłam już zmęczona. Dekoracje świąteczne w piwnicy, trzeba się nadreptać po schodach. Jak co roku, dekoruję każdy pokój, piętro również. Pokonać wszystkie schody i to nie jeden czy dwa razy, to jest już wyczyn. Sylwetkę za to będę miała prawie osy. 😁 Oczywiście że żart. Około 5pm doprowadziłam się do odpowiedniego stanu, po prysznicu wróciło życie. Zapomniałam o wykonanej pracy i zmęczeniu. Makijaż, fryz, dress i byłam gotowa do wyjścia. MM też reprezentował się dobrze. Od jakiegoś czasu jest na diecie, trochę schudł i wygląda na prawdę lepiej. Uważa na to co je i spożywa mniejsze ilości. Chcieliśmy jeszcze przed koncertem wskoczyć na kolację. Z racji zbliżających się świąt, restauracje w których chcieliśmy spędzić czas do rozpoczęcia koncertu, miały pełen komplet klientów. Czekanie na wolny stolik, około lub ponad godziny. Weszliśmy do baru. Niesamowita klientela, grubasy, grubasy i xxxxxl grubasy. Na zewnątrz mróz a grubasy w białych skarpetach i klapkach. Koszmar, DZIĘKI, że nie mieszkam w tym regionie.

Sałatka, jaką zamówiłam była dobra. Ustawiona maszyna cocacoli, była oblegana, często ustawiała się kolejka. Maszyna serwowała napoje o smakach, których nie sposób kupić w sklepach. Wybór napoi i smaków ogromny.

Centrum koncertowe na 13tys miejsc. Prawie wszystkie były zajęte. Miejsca mieliśmy dobre, blisko i dobra widoczność. Niesamowite widowisko. Nazwa zespołu wskazywała  na rosyjską okiestrę, natomiast w skladzie byli: 1 kanadyjka, 2 chńczyków, reszta amerykanie.

Podobał mi sie bardzo. Z tym, że siedzenia były dość wysłużone, nie należę do grubasów i na tyłku nie mam sadła więć odczuwałam sprężyny, zamieniłam się z MM siedzeniami, trochę było lepiej ale…siedzenie obok zanim nik nie zajął, wyprobowałam, o niebo lepsze od  MMa. No cóż, wytrzymałam bo ponad 2 godziny bez przerwy na oddech. Nie tylko widownia nie miała przerwy ale i wykonawcy. Nie mogąc wytrzymać na wygodnych inaczej fotelikach, zdecydowałam opuścić widownię i koncert. Nie martwiłam się za bardzo ponieważ, możliwe, że do końca zostało 10-15 minut.

Gdybyśmy nie opuścili wczesniej (nie tylko my byliśmy tacy sprytni) fala narodu zalałaby parkingi i wyjazd z niego trwałby 1 godzine lub dłużej. Kilka razy nam się już to przytrafiło. Szybciutko do domku i…niespodzianka… podjechaliśmy pod nasz wjazd i …. ślizgiem samochód zjechał na dół ulicy. Zamarzło to co słońce troszkę roztopiło. MM nie probował wjechać ponownie. Samochód zostawiliśmy w dole na ulicy.

MM dziś zdecydował trochę odśnieżyć. Czyżbym miała jakąś moc nadprzyrodzoną o której nie wiem? Odśmieżał o odlodowywał nasz zjazd do drogi. Nie omieszkałam nagrać filmik bo to wielkie wydarzenie😄😱. Och wiem jestem sarkastyczna ale i mi się czasami zdarza być normalnym człowiekiem.

 

Dziś wyjechaliśmy na śniadanie, po powrocie, też nie mogliśmy wjechać na naszą górę.

Niespodzianki się zdarzają.

Nerwówka

Nie lubię z MM pracować. Choć przygotowania do świąt, to nie jest prawdziwa praca. Poprosiłam aby przyciął mi metal, ohhh najpierw się nagadał, przyciął z boków o których nie wspominałam. Boki które chciałam aby były przycięte, zostawił i nie chciał zrozumieć o co mi chodzi. Nie jestem tak wielka jak on, nie sięgam!!! On swoje. Zostaw to i daj spokój – powiedziałam. Wkurzyłam się, bo siedzi i marudzi, że nie ma co robić a jak już poproszę to….przenosząc doniczkę z dużym drzewkiem…porozlewał wodę (na dywan też), zamiast na stojaczek, postawił obok. Już drugi raz nie poprosiłam. Modląc się po cichu aby nie naruszyć kręgosłupa, postawiłam na stojaczku (siega mi do pasa). Siedział w kuchni i znów marudził, że nie ma co robić, w pewnej chwili chciałam wypomnieć mu, ten metal, rozlaną wodę na dywan z doniczki i postawienie doniczki byle gdzie, tak na odczepnego. Dałam spokój, nie zrozumie, bo zrozumieć nie chce. – zrób mi ten metal powiedziałam …. ale po co, dlaczego, nie ma sensu. – to nie rób.

Przytargał metal z garażu, w złości wywaliłam do garażu. No i na nowych kuchennych blatach zaczął ciąć a później kleić. Martwiłam się o kuchnie, nowa, piękna a MM ma to gdzieś, zamiast na stole , to na nowych blatach musi ciąć. Dobrze, że podłożył ściereczkę.

Koszmar, MM się nudzi a ja mam przygotowań do świąt tak wiele, że nie zauważam kiedy wieczór nastaje. Boję się go prosić o pomoc, bo jest nie ostrożny. Niech będzie tak jak jest, sama wszystko zrobię. To nie jest tak, że uważam, że zrobię najlepiej, ale gdy widzę jego minę, pośpiech, niechęć i niezdarność, wolę sama zrobić. Niech siedzi i się nudzi, nie wiem i nie rozumiem co to znaczy NUDA, ale niech się nudzi. Śniegu napadało mógłby poodgarniać, nie zrobi bo takiej pracy nienawidzi.

No i dowiedziałam się, młodsza córka jednak przyjedzie na święta. Dobrze że na drugi dzień świąt pójdę do pracy. Gdyby nie przyjechała zrobiłabym sobie wolne.

Nie ma nigdy tak jakbyśmy chcieli, niestety.

Ostatni tydzień Novembera

Melania będzie u nas do środy włącznie. MM zadowolony, ja również. Miło patrzeć jak ojciec rozmawia z córką. Zanim przyjechała: pościel zmieniłam, łazienki wszystkie wyszorowałam, cały dom odkurzyłam, podłogi wymapowałam. Później zabrałam się za ozdabianie yardu. Dom na sąsiedniej ulicy ozdobiony i oświetlony. Planuję włączenie ozdób i światełek w następny weekend, będą palić się do połowy stycznia.

We trójkę wybraliśmy się do meksykańskiej restauracji. Po dwóch wypitych piwach, szybko uciekłam do lóżeczka. MM z córką przed tv.

Będą mieli kilka dni dla siebie.

Nie po mojej myśli

Poranek leniwy na tyle, że po śniadaniu wróciłam do łóżka. Później telefon do mamusi ale siostra młodsza odebrałam. Porozmawiałyśmy od serca. Później porozmawiałam z mamusią na skype. Wysłałam paczkę świąteczną do Polski. Oddaliśmy ciasto dyniowe do sklepu i chipsy cebulowe, żarówkę zepsutą. Wróciliśmy do domku z ciastem tortowym. Po zjedzeniu ciasta nabrałam energii i wyszłam podmuchać liście na podjeździe, parkingu i chodniku. Już zmrok zapadł a ja latałam jeszcze z dmuchawą. MM posprzątał troszkę kuchnię. Ciężko nam idzie organizacjia kuchni. Nie wiemy gdzie i co ustawić. Niby kuchnia taka sama a jednak większa. W starej kuchni dolne szafki prawie nie były używane. Półka była do połowy szafki a do tego wykręcona. Upychałam więc wszystko gdzie było można, jednym słowem nie mieściło mi się wszystko. Teraz mam wszędzie szyflady, szafki górne mają dwie półki. Dwie dolne wrożne szafki mają obrotowe szafki i jedna górna. Nie powinnam mieć problemu z zagospodarowaniem szafek, jednak mam. Wciąż większość rzeczy kuchennych jest w piwnicy.

Brygada budowlana jeszcze wróci, więc i to mnie powstrzymuje przed organizacją szafek. Przecież do pionowania drzwiczek szafek, będą je otwierać. Nie chcę, żeby ktoś dmuchał, chuchał i jeszcze coś gorszego, na moje talerze. Zmęczona jestem takim stanem rzeczy, zawieszona, niby można z kuchni korzystać a jednak nie. Mogę używać zlewu a jednak nie, przecieka. Mogę układać łyżki, widelce, łyżeczki itd a jednak nie, bo będą zamalowywać dziurki po gwoździkach bez łebków. Wygląda jakby korniki zadomowiły się w mojej kuchni.

Planowałam pomalować włosy już czas, najwyższy czas. Nie mogę, czoło boli. Farba przy zmywaniu może podrażnić ranę. Pod nosem strup, również nie lubi wody.

Może jutro?

Alergia, prezenty

Co dziś mam w planie? Leżąc w łóżku właśnie, zastanawiam się, co dziś robić, przestawić …. chyba podmucham trochę liście i zajmę się ozdabianiem yardu. Trzeba wynieść resztę ozdób i lampek. Podłączyć to elektryki i sprawdzić ….  robi wrażenie czy nie?

A wczorajszego wieczoru zarzekałam się, że przeleżę i przewalam się cały dzień w łóżku. Tak, tak, będę leżeć jak będę chora, niezdolna do działania, stara, niedołężna.  Teraz trzeba wykorzystać każdy, każdziusi dzień.

Wstaję, kawa i do roboty. Dla bezpieczeństwa piję kawę Inkę. Po co kusić diabła. Ciśnienie na razie jest nie najgorsze, a przy nawale pracy, wciąż zapominam o terapii. Może dziś?

Liści nie dmuchałam, hałasu nie robiłam, nie dekorowałam, nie biegałam to w jedną to drugą stronę. Na dzielnicy cicho, sąsiedzi wyjechali, mam na myśli wszystkich z czterech stron mego domu. W oddali słychać leniwie przejeżdżające samochody. Świergot ptaków przypominał radosną ciepłą wiosnę a nie koniec listopada. Aby nie zakłócać spokoju Podjęłam decyzję posprzątania garażu. Zrobił się bałagan, panabie budowlancy do mojego bałaganu dołozyli swój, puszki i wiadra z farbą, pudełko otwarte z glazurą i cementem, listwy i listeweczki. W czasie kiedy sprzątałam garaż, MM układał plastik zabezpieczajacy w szufladach i półkach kuchennych. Jak powiedział, dawno stał na nogach tak długo. Szkoda jedynie, że jedna rolka plastiku wystarczała mu na jedną szufladę. Według mego systemu, wystarczał na jedną ]ogromna szufladę i jedną małą. Nie chciałam pouczać, być mądrzejszą lub się wymądrzać. Zrobił i to się liczy. Trzeba dokupić plastiku😩.

Układając narzędzi, nacgylając się, udrzyłam się w tójzębne grabie. Jednen ząb wbił mi się w czoło w obrębie brwi. Krew zatamowałam, zabezpieczyłam, na noc spuchło. Dobrze, że nie w oko się uderzyłam, wprawdzie można zyć z jednym okiem, ale dobrze mieć oba.

Black Friday mnie nie dotyczył bezpośrednio. Ciasto dyniowe nie ruszone mieliśmy oddać do sklepu, zrobimy to jutro. Córcia dzwoniła kilka razy. Namawiała na kupienie nowej lodówki, torebki i wielu innych rzeczy, wszystko pokazując na Face time. Przekonywałam, że lodówka bardzo dobrze się reprezentuje, torebki mam a taka jak chcę to sama muszę wybrać i obniżka nawet 50$ mnie w tej chwili nie interesuje. Podobno kupiła płaszczyk a Ivan kurtkę. Nie wiem co u syna, nie dzwonił, na pewno miał urwanie głowy w swoim sklepie.

Zakupiłam na Amazonie prezent dla córci, Braun food processor, z tarczą do tarkowania ziemniaków na placki😀. Nowszy model od mojego. W planie prezenty dla MM i Ivana – hartowane noże. Valeria dostanie miseczkę firmy Tassen, zastanawiam się która twarzyczkę wybrać. Synowi jeszcze nic nie wymyśliłam, może Fitbit, ostatnio zepsuł mu się, zastanawim się. Córki MM? To należy do MM, nie trafię w ich gusta. Może w bezguścia. Oj jestem uszypliwa, ale tak jest, to nie tylko moje zdanie.

Kilka dni temu odkurzałam liście, wiedząc że jestem uczulona na kurz z suchych liści i zapach z mokrych, nie przyjełam tabletki antyalergicznej. Nie wiem i trudno mi powiedzieć dlaczego nie przyjęłam. Od ciągłego wycierania i ocierania nosa, zrobił mi się strup, bolący strup. Mało że z guzem, rozciętym czołem to jeszcze ze strupem pod nosem.

Wyglądam ponętnie 😪

O poranku

2:03am zasnąć nie mogę. Nałożyłam dwie pidżamy, futrzaną czapkę, grubaśne skarpetyi wciąż trzęsie mnie zimno. Elektryczny koc na to kołdra i następny ciepły koc. W domu ciepło. 35,3 to jest niska temperatura, nie rozgrzeje mego ciała. Czyżbym miała zachorować? Na jutro?

Przecież muszę być sprawna, zdrowa, w formie, wyglądać dobrze i wesoło. Oj nie dobrze to widzę. Zimno mi❄️❄️❄️

Całą noc przespałam w czapce w podwójnej pidżami, swetrze, przkryta pierzynami, kocami elektrycznymi i bez napięcia. Po przebudzeniu oczekiwałam kataru, bólu głowy, łamania w kościach, osłabienia, gorączki, zapalenia migdałków, płuc, oskrzeli. Leżąc w lóżku z nasuniętą czpką na czoło, przykryta pod sam nos, powolutku sprawdzałam ruszając członkami, czy aby mi nie odpadły, czy nie zamarzłam całkowicie. Ale nic takiego się nie wydarzyło. Po odkryciu się, stwierdziłam, że ze mną wszystkk jest ok, nie jest mi już zimno, nie trzęsie mnie, nie występuje gęsia skórka, zęby są na swoim miejscu i nie drży mi cała szczęka od zimna.

Zeszłam na dół do jadalni, gdzie MM przeglądał wiadomości na internecie. Dołączyłam do niego. Za chwilę zaczęłam przygotowywać kolację. Nie zdejmując pidżamy ( tą grubą zrzuciłam oczywiście) rozpoczęłam krzątanie się pi niwej kuchni. Dokończyłam sprzątanie tv room. W pidżamie gotowałam, piekłam, sprzątałam, śmieci wynosiłam, stół nakryłam. Zdjęłam ją, kiedy trzeba było przygotować się do przyjęcia gości.

Pierwsza przyjechała Melania (miało jej nie być). Starsza córka miała być, nie przyjechała. Moja córcia i syn z osobami towarzyszącymi.

Było miło, sympatycznie, a stół uginał się pod potrawami. MM pomógł mi bardzo. Upiekł indyka, przyszykował nadzienie do indyka, zrobił sos żurawinowy (wspaniały). Nie będę wymieniać wszystkich potraw, wszystko smakowało.

Moje dzieci dostały wałówkę, na kilka dni jedzenia. Lubię dogadzać swoim dzieciom.

Teraz tv, lampka wina i relax.

Do następnych świąt.

Przygotowania do indyka

Nikt od remontów miał się nie pojawić, a pracowali w poniedziałek i wtorek. MM zapowiedział, NIKOGO w Wednesday. Kolor ścian kuchennych i jadalni, bardzo mi się podoba. W piątek pomalują tzw. lamperie, tak po polsku się kiedyś nazywało, tutaj są inne i inaczej wyglądają.

Jutro Thanksgiving.

Trzeba przecież, dom ogarnąć, upiec indyka, chlebek na zakwasie, chlebek turecki, sałatki zrobić, zmówiony barszcz czerwony ugotować i jeszcze kilka innych smakołyków przyrządzić.

Back yard wygląda ładnie, pokryty liśćmi przypominał bardziej las niż ogród. Cały dzień poświęciłam na niego. Muszę też, dokończyć sprzątanie na zewnątrz, back yard. Liście jeszcze wiszą na drzewach i jak na razie nie mają chęci spadać.

Niestety siostrzenica z NY nie przyjedzie, musi pracować w piątek. MM nie pocieszony i ja również. Miałam nadzieję na spędzenie tego święta w większym gronie. Miło byłoby gościć, starszą siostrę z córką, zięciem i wnukiem. Jackob 7go grudnia kończy 5 latek. Już chodzi do zerówki i daje sobie radę.

Melania przyjedzie (młodsza córka MM), wpadnie również starsza córka MM. No i jak zwykla moje niezawodne dzieci.

Trzeba będzie zrobić miejsce a zamrażalniku. Na deser, będzie tort lodowy. Zamrażalnik pęka w szwach, na taki smakołyk gotowa jestem, coś do kosza wyrzucić a miejsce znaleźć.

Miejsce w zamrażalniku się znalazło, tylko wkładając tort lodowy na półkę, upuściłam i upadł na podłogę caluśką górą. Piękna dekoracja się połamała. Gapa jestem i tyle. Przed podaniem posypię czekoladowymi wiórkami.

Piekarniki nowe, a ja spodziewałam się, że od razu bez żadnych prób mi się uda upiec, ładny, wyrośnięty i nie spalony chlebek. Oczekiwałam, spodziewałam się, miałam nadzieję? Nie!!! Byłam pewna, że upiecze się piękniusi chlebek.

Nie miałam świeżych drożdży, więc użyłam suchych do chlebka tureckiego. Ciasto nie rosło przez godzinę, drugą godzinę też nie drgnęło. MM zaproponował wyjazd do sklepu po świeże drożdże. Gdy wróciłam po ponad godzinie. Ciasto drgnęło i trochę podrosło. Nie czekając zrobiłam szybciutko drugą michę ciasta na chlebek turecki. Zaglądam do pierwszego ciasta a ono jak szalone urosło. Wstawiłam chlebki do piekarnika bez termoobiegu. Przepisowo piekły się, 25 minut. Góra za bardzo zarumieniona, bliska przypalenia. Ogólnie chlebki mogą być.

Drugie chlebki z ciasta na świeżych drożdżach, wstawiłam do piekarnika z teroobiegiem. Po pewnym czasie przestałam sprawdzać jak długo się pieką, 25 minut dawno minęło a z bocheneczków zrobiły się placki. Przypalały się z wierzchu a od spodu surowe ciasto. Przełożyłam do drugiego piekarnika (bez termoobiegu), dopiekłam chlebo-placki. Tragedia!!!!

Drugi niewypał!!! Chleb na zakwasie wogóle nie podrósł i ciasto trafi do śmieci. Zostawiłam na noc do wyrośnięcia, chociaż wiem, że poszło coś nie tak. Może dzisiejszy dzień jest dniem w którym nie powinnam się brać za pieczenie chleba. Jutro upiekę jakiś chlebek na drożdżach, w maszynie.

Piekarniki nowe, ładne i dobrej niemieckiej firmy, muszą być dobre tylko…nie ma możliwości pieczenia góra lub dół. Jest tylko góra z dołem łącznie. Przyzwyczaję się, ale zanim to nastąpi, zepsuję duuużooo ciasta. Termoobieg też jest inny niż w Polsce. No cóż, cierpliwości mi brakuje. Za szybko chciałam pokonać te “schody”.

Ciekawa jestem, co przniesie jutrzejszy dzień.