Nauczyć się być radosnym, kiedy serce płacze… Nauczyć się płakać, kiedy serce się cieszy… Nauczyć się dawać, nie dając… Nauczyć się brać, nie biorąc… Nauczyć się żyć, nie czując życia.. Nauczyć się ….miłości nie kochając… Nauka jest sztuką!!!!
Po cichutku planowałam, że może polecę w tym roku, do domu.
Za chwilę odrzucałam nieśmiały plan.
Omijam wszelkie problemy na ile mi los pozwala. Kusić losu też nie chciałam.
Zabrano mi kontakt z Mamusią dawno temu.
Byłam i jestem z Mamusią sercem i duszą.
Jestem sierotą.
Jest mi bardzo ciężko. 😢
Trzymaj się Krysiu bo na wiele spraw nie mamy wpływu.
LikeLike
Eluniu, chociaż ciężko to staram się nie myśleć, nie analizować. Nie miałam wpływu na wiele rzeczy. Nawet gdybym tam była, to nie sposób byłoby zapobiec pewnym zdarzeniom.
Pozdrawiam
LikeLike
Pani Krysiu, głębokie wyrazy współczucia 🖤.
Po długim czasie dokopałam się do maila z Pani bloga i od razu zajrzałam co u Pani. Życie pędzi, zmienia się… ja też uczę się odpuszczać pewne rzeczy.
Pozdrawiam serdecznie
LikeLike
Dziękuję serdecznie za komentarz. Masz rację życie tak pędzi jak ja niejednokrotnie pedzę autostradą. Ktoś powie warto się zatrzymać. Satrzymujemy się ale wtedy życie jakby traciło sens. Ba razie pędźmy a na zatrzymanie się jeszcze będzie czas. Pozdrawiam Ciebie Pauli. Mam nadzieję, że dzieciaczki są zdrowe i już pokonują co raz wyzsze szczeble zawodowe i osobiste.
LikeLike
ogryzekzycia 
Leave a comment