Nauczyć się być radosnym, kiedy serce płacze… Nauczyć się płakać, kiedy serce się cieszy… Nauczyć się dawać, nie dając… Nauczyć się brać, nie biorąc… Nauczyć się żyć, nie czując życia.. Nauczyć się ….miłości nie kochając… Nauka jest sztuką!!!!
Miałam 3 dni “żarcia”. Nie to nie było, żadne żarcie, miałam ochotę na placki i inne specjały kulinarne lecz jak przyszło co do czego, to jadłam małe porcje.
Kawa lub herbata z cukrem lub słodzikiem jest za słodka. Wszystko wydaje mi się za słone. Żoładek się skurczył, smak się zmienił. Oczami zjadłabym dużo, w rzeczywistości dużo, dużo mniej.
Od wczoraj, drugi etap.
Dziś owocowy dzień, zaczęłam śniadanie od jabłka. Później zobaczę na co będę miała ochotę.
Nie smakuje mi już kawa z dodatkiem słodzika i cukru. Nie smakuje tylko ze słodzikiem, jest za słodka i nie da się jej pić. Kawa z mleczkiem smakowym i zwykłam, posiada wystarczającą ilość cukru i jest słodziutka.
Smak jednak się zmienił.
Mniejsza ilość cukru dobrze wpłynie na mój system metaboliczny. Nadmierna ilość spożywanego cukru wstrzymuje spalanie tłuszczu. Tak więc, mniej cukru, więcej ruchu i efekty widoczne.
Jestem zadowolona ze swego dotychczasowego osiągnięcia. Nie było łatwo ale należy mi się medal.
Do godziny 2pm nic nie jadłam. W pierwszej kolejności musiałam podjechać do sklepu zrobić zakupy choremu synowi. Później całą torbę zapakować. Aby zupa mi się nie zepsuła w samochodzie, wstawiłam pojemniki z zupą do torby lodówka. Niestety ale nie miałam zamrożonych specjalnych kostek do tej torby, jedyne co mi wpadło do głowy to….włożyłam zamrożoną kaczkę. Tym spodobem zupa miała odpowiednią temperaturę a kaczka w połowie się rozmroziła.
2w1
Po pracy podrzuciłam synowi jedzenie, nie wchodząc daleko do mieszkania i szybko w drogę powrotną aby zdążyć przed korkami.
Dziś jestem bardzo zmęczona. Praca to jeden, drugie nie jadłam śniadania.
Lanch: cattage cheese fat free 340g z 2 łyżkami miodu.
Kolacja: zostały z ciasta 2 białka więc dodałam do pieczonej papryki, pora i cebuli. Pychotka😀
Upiekłam dziś bułeczki maślane posypane sezamem i makiem.
Próba bułeczek będzie jutro.
Wczoraj pomarzyłam, dziś wróciłam na ziemię.
Zupa ogórkowa stoi w lodówce i czeka. Zawiozłam garnuszek mojej córci.
Śniadanie: dwa jabłuszka. Nie miałam czasu na śniadanie, więc dobrze, że zjadłam dwa jabłuszka.
Obiad: porcja krewetek na masełku. Mam ich dość!!!!!
Kolacja: marcheweczki
To całe moje dzisiejsze menu. Miałam ochotę na batona proteinowego, ale czy zjadłabym całego, to nie jest pewne. Nic mi się już nie chce jeść. Mogę jajka przecież, na samą myśl o nich, robi sie nie dobrze. Ryby nie mam ochoty smażyć, sałatki wychodza bokiem, podobnie z boczkiem. Jutro sie przemęczę, ale widzę, że na nastepne 11 dni, muszę wyciągnąć moją wydrukowaną dietę na papierze, bo na razie to stosowałam “dietę” z pamięci.
Samopoczucie? Nie czuję głodu i mogłabym już, nie jeść. Jem marcheweczki bo coś trzeba, najlepsze…one są słodkie!!!! 😄
Trudno, żeby przy takim jedzeniu sadła nie ubyło.
/nie mam zielonego pojęcia co zrobić jutro na śniadanie/
Można marzyć o wszystkim, osobiście o wszystkim nie umiem. Po prostu myślę, nie planuję. Może to jest jakiś gatunek marzeń, nie wiem.
Dziś właśnie pomarzę, bo te marzenia są do osiągnięcia. Nie będzie zawodu.
Zbliża się piątek, będę mogła jeść wszystko, na co będę miała ochotę.
Placki ziemniaczane cieniutkie i chrupiące.
Buraczki tuszone
Marchewka tuszona
Ziemniaki puree z masełkiem, serem żółtym i mlekiem.
Kotlety mielone maciutkie tak na 2 ugryzienia.
Naleśniki z serem polane śmietaną z cukrem.
Bułeczki i chlebek mojego wypieku.
Jest w tym coś dziwnego, nie myślę o lodach, słodkich batonach i cukierkach.
Z zup to będzie oczywiście ogórkowa, poczeka na mnie w lodówce i chyba zjem ją w piątek na ….. śniadanie. 😀
To cały mój “repertuar jedzeniowy”.
Od rana piłam soki, świeżo wyciskane z owoców i warzyw.
Rzodkiew, por, kalarepa, jabłko, marchweka.
Nie których nie dało się pić bez dodatku soku z cytryny.
Zjadłam też jedno wielgachne jabłko i kilka malutkich marcheweczek.
That it!!!
Samopoczucie? Dobre
W popołudnie – bawiłam się w ogrodnika.
Jednak lubię siebie torturować, gotuję zupę ogórkową, nie tylko na rozdanie dzieciom. Zostawie sobię garnuszek (gotuję w wielkim garze) na piątek. Już czuję smak, zapach? rozchodzi się po mieszkaniu. Może samym zapachem dziś się najem.
Tak, jestem dziś głodna.
Śniadanie:
Jeśli można brać po uwagę zjedzone dwie łyżeczki sałatki z tuńczyka – to zjadłam śniadanie.
Nie miałam chęci na jedzenie. Krewetki bym zjadła ale były zamrożone. Do pracy, pojechałam prawdę mówiąc bez śniadania.
Lunch: godzina 2pm wciąż nie jestem głodna. Zrobiłam sałatkę z trzech pomidorów i kawałeczka białej cebuli. Przyprawy: pieprz, sól i olej orzechowy.
A że trzeba coś jeść, zjadłam wszystko.
Trochę popracowałam na podwórku. Posadziłam kupione kwiatki i od razu mi buzia się uśmiechnęła.
Kolacja: porcja krewetek na masełku i dwie garści mini marcheweczek.
Jeszcze nigdy tak mnie nie kusiły bułeczki, jak tego wieczoru. Zostawiłam do ostudzenia i ucieklam do łóżka już o 9pm.
Tak, tak schowałam się do sypialni. Wiem, że dałabym radę, ale po co siebie tak torturować? 
Zapach byl, niesamowity, tym bardziej, że od tygodnia nie jadłam pieczywa, ziemiaków, żadnych makaranów i ryży. Co zjem w piątek? Upiekę bułeczki. Ziemniaki puree, takie moje puree, (masło, ser żółty i mleko). Może kilka łyżeczek lodów. Jak dużo nie trzeba, aby pomarzyć o jedzonku, wystarczy dieta.
Śniadanie:
8 plastrów smażonego bekonu, kawa z mlekiem z dodatkiem jednej paczuszki słodzika.
Nie mam ochoty na jedzenie. Czuję się dobrze. Może trochę lżejsza? Fałdki tłuszczu jak były, tak i są, nie ma czego oczekiwać po 5 dniach diety. Chociaż …oj chciałoby się zauważyć zmianę. Nie, nie zniechęca do stosowania diety.
Po tym tygodniu, coś drgnie.
Śpię dobrze, nie zauważyłam większych zmian.
Lunch: wyszliśmy z MM do baru. Zamówiłam sałatkę bez kurczaka. Warzywa z suszonym jabłkiem, pokruszonymi orzechami włoskimi i troszkę fety. Dodatkiem do sałatki był kawałek bagietki i jabłko. Z jabłka zrobię sok z dodatkim marchewki. Bagietkę zużyję na kanapki synowi.
Uważałam, że na takie danie mogę sobie pozwolić.
MM szykuje się do wyjazdu😢
Kolacja: shrimp w maśle i dwa jajka na twardo.
Plus dwie lampki Martini Rossi Bianko podczas oglądania filmu “Anything for love”.
Po zmianie czasu 2 tygodnie temu, nareszcie mogę stwierdzić, że organizm się przyzwyczaił. Przebudziłam się o przyzwoitej porze, nie mając pomysłu na śniadanie.
Po otwarciu lodówki, zakomunikowałam MMowi, że chcę boczek. Oczywiście, że upiekł, to jest jego zajęcie, jak w domu przebywa.
Śniadanie: kawa rozpuszczalna z mlekiem i słodzikiem. 6 plastetków boczku.
Przed południem wyszłam na yard, powciągać ostatnie liście, które powinny być dawno uprzątnięte.
Po około godzinie, zrobiłam przerwę, maszyna hałasuje i liście pod warstwą suchych były mokre. Mokre liście zapychają maszynę i ziemia osadza się na ściankach rury do wciągania. Przerwa jak najbardziej mi się należy. Zdjęłam jedną dłuższą część rury i jak wsadzam rękę żeby wyciągnąć zapchnięte liście, muszę uważać aby ręki nie wsadzić za daleko, bo mi zmieli palce jak mieli liście, na drobne kawałeczki. Wprawdzie druga ręka będzie sprawna, jeśli uniknę zakażenia i nie amputują mi obu rąk.
OK, to koszmarny scenariusz.
Przed południem MM wyszedł na yard.
Hurrrrra!!!!!Mam pomocnika!!!! Będzie zbierać gałęzie!!!!!!
Lunch:
sałatka warzywna z dodatkiem jogurtu i majonezu light.
Składniki sałatki: pomidor, sałata, biała cebula, żółta papryka, ogórek szklarniowy, por naciowy, potarkowana na grubrch oczkach marchewka, listeczki szpinaku. Sól i pieprz.
Smakowało? Oczywiście!!!!
Po lunchu wyszliśmy dokończyć dmuchanie. SKOŃCZONE!!!!
MM pomógł mi bardzo, żeby nie pomoc, zostałoby na cały dzień pracy, ciężkiej pracy. W nagrodę wyszorowałam mu plecki. 😀🚿🚿🚿🚿🚿🚿🛀🏽😀
Kolacja: sałatka z lunchu.
Warzywa pokrojone na sałatkę nigdy nie doprawiam wcześniej. Nabieram do salaterki tyle ile planuję do zjedzenia i dodaję dodatki. Wiadomo, nawet sałata doprawiona śmietaną po godzinie pływa w wodzie powstałej ze śmietany.
Zawsze lepiej warzywa przyprawić przed samym jedzeniem lub podaniem.
Czuję się wyśmienicie.
I jak wiewór nie katrupić? Jeśli odbierają chęć pracy w ogrodzie. Wykopalisko wszędzie, nawet zdjęć nie chce się robić. Przegryzły siatkę również siatkę plastikową. Jestem bezsilna. 
Czuję się fizycznie bardzo dobrze, nic mi nie dolega. Wczoraj za dużo wypiłam wody, więc miałam “niespokojną noc”. Wędrówki do łazienki odrobiłam, dłuższym spankiem. Ujemnym skutkiem diety jest marznięcie. Byłam zmarzlakiem, ale żeby kocyk elektryczny nastawiać wczesnym latem z 20 na 9 pozycję, to trochę niepokojące. Mimo, że w domu temperatura lekko przekracza 22°C, nałożyłam pod ciepłe długie spodnie rajtuzy, pod ciepły golf włożyłam, koszulkę bez rękaw i koszulkę jedwabną z długim rękawem, ciepłe skaprety i ciepłe długie papcie. Ręce mam lodowate. Dietę oczywiście, wciąż stosuję.
Śniadanie: trzy jajka na twardo z odrobiną majonezu. Czarna kawa.
Tak to było wszystko, co zjadłam na śniadanie. Nastawiłam timer na 4 godziny.
Przymierzyłam sztruksowe długie spodnie, kolor trudno określić, ciemny róż z dodatkiem truskawki? No coś takiego. Jeszcze nie mogę nakładać, niestety. Wciągnąć, wciągnęłam, zapiąć zamek też mogę, lecz wygląda to wciąż tragicznie. Inne spodnie o kolorze lekkiego różu, wciągnęłam lecz do zapięcia zamka brakuje mi ze 4-3 cm. DUŻO!!!!!
Może w następnym tygodniu w tych pierwszych spodniach będę wyglądać przyzwoicie, nie sądzę abym zapieła te drugie.
Jednym słowem tragedia. Całą zimę nakładałam spodnie sztruksowe w kolorze śliwkowo-pururowym, pasowały bo zawsze były większe, po praniu miałam troszkę problemów.
Sukienkę na córci urodziny (styczeń 2017) nałożyłam bez problemowo, brzuszek gdzieś tam mi się ukrył, fałdeczki dodawały uroku, można powiedzieć było ok. Przez 2 miesiące przybyło jeszcze więcej ciałka. Ot i klops.
Lunch: przyszykowałam dwa kawałeczki wieprzowinki. Po ugotowaniu, zjadłam jeden, drugim podzieliłam się z MM.
Nie sposób było to jeść. Przyprawy w jakich ugotowałam to mięsko, dodawały smaku lecz samo mięso, przypominało trawę, jeszcze raz trawę. A że na nic innego ochoty nie miałam, zjadłam. Nastawiłam timer na 4 godziny. Nie, nie czekam z niecierpliwością kiedy one upłyną, ponieważ regularne posiłki zaspakają uczucie głodu na 4 godziny, chociaż już go nie mam. Baton snickers, również nie robi na mnie wrażenia, odsunęłam jedynie dalej, nie ma potrzeby patrzeć, już nie kusi.
Poćwiczyłam dziś godzinkę, czym zmobilizowałam MM. Pobiegał na bieżni i pojeździł na rowerku. Cieszę się, siedząca praca przed komputerem nie tylko jest męcząca ale i nie zdrowa.
Kolacja:
Trochę nie typowa. Wyskoczyliśmy z moją córcią i jej chłopakiem do meksykańskiej restauracji. Dwa wypite piwa i cocktail shrimp. Shrimpy były smaczne ale za dużo. No cóż, i tak powstrzymałam się od jedzenia przystawek. Piwo? Oh wiem, dużo, bardzo dużo kalorii. Jutro pobiegam albo poćwiczę.
Menager podszedł do stolika i spytał, czy dziś zatańczę. O Matkko Boska, to obsługa pamięta!!! Kilka tygodni temu, nie był to mój pierwszy występ solo w tej restauracji. W piątki gra orkiestra, samba, rumba, tango i inne kawałki, a ja usiedzieć nie mogę. Moi biesiadnicy, nigdy nie chcą tańczyć, to sama przebieram nogami, wiruję i wiruję. Dziś darowałam sobie występ taneczny.
Samopoczucie? Głowa kłuje, ciśnienie krwi jak u noworodka, nie czuję się przejedzona i nie mam wyrzutów sumienia.
Mężuś spytał niepewnie, … może jutro na śniadanie donuts (amerykańskie pączki)…
Nie ma mowyyyyy‼️‼️‼️‼️😩😩😩😩
MM jest dumny ze mnie. 🏆🥉🥈🥇🎖🏅😀
Wstałam wcześnie, przecież do pracy. Po osłabieniu ani śladu. Do pracy szykowałam się w “podskokach”.
Śniadanie: łosoś wędzony (z wczoraj) , herbata owocowa-jabłkowa. Nie zjadłam przyszykowanej porcji, herbatę też zostawiłam.
Obiad: sałatka z tuńczyka. Ugotowałam więcej jajek, od razu na kolację.
Kolacja: jajka na twardo z nie dużą ilością majonezu.
____________
Dziś MM wraca i będzie trudno utrzymać dietę. Postaram się. Będzie proponować wyjście na śniadanko, lunch lub kolację. Zazwyczaj wychodzimy, oczywiście obiadam się, słodkościami również. Muszę to jakoś przetrwać do następnego weekendu, który to będzie wolny od diety. W następny piątek, sobotę i niedzielę będę mogła jeść do woli. No, nie tak do końca…do woli… umiarkowanie ale wszystko, nawet słodycze.
Dzisiejsze samopoczucie było super, po południu byłam śpiąca, nie zwalam na dietę, bo przecież jem co 4 godziny, kilka dni wstawałam około południa, organizm przyzwyczaił się do leniuchowania. Nie oczekuję, że waga spadnie natychmiast, ale by się chciało. Tak, tak, tyłam miesiącami, oczekuję cudów po 3 dniach. 😄 Dlaczego nie? W TV nie raz pokazują utuczoną świnkę, za chwilę chudziutkiego prosiaczka. Też bym chciała, schudnąć w chwilkę. Trzy dni stosuję dietę i coś tam drgnęło, drgnięcie mnie nie pociesza. Tym razem przy stosowaniu diety jestem niecierpliwa. Któregoś roku, schudłam jak szczypiorek, stosowałam 4 razy po 11 dni. Już nawet nie chciało mi się jeść, kiedy było można. Mózg pracował inaczej, musiałam zmuszać się do jedzonka. Teraz 2×11 dni, ewentualnie 3x. Dłużej nie można.
Spałam do późna, śniadanie łączyło się z obiadem. Nie miałam apetytu, nie chciało mi się wstawać z łóżka. Cieplutko (podgrzewam się kocykiem elektrycznym..tak , tak, wciąż) i przyjemnie. Żeby nie dieta to została bym w łóżku na cały dzień. Chora nie byłam, ale …nie czułam się entyzjastycznie. Po przejściu kilku kroków, poczułam jakby osłabienie, trudno powiedzieć, w każdym razie odczucie nie było normalne. Z lodówki wyjęłam warzywa, bo na nic innego nie miałam ochoty. Zrobiłam sałatkę warzywną, podobną do wczorajszej. Wczoraj zjadłam całą salaterkę sałatki, dziś wcisnęłam jedynie połowę. Po około 2 godzinach od śniadanio-obiadu, poczułam że chce mi się coś pochrupać. Jabłko które było tylko z wyglądu, trochę poobgryzałam i kilka marcheweczek ca…łkowicie zaspokoiły moje uczucie….nie powiem, że głodu…pochrupania.
MM zadzwonił międzyczasie z pytaniem, czy jem jakieś mięsiwo. No nie, nie jem. więc na późniejszy obiad zjadłam wędzonego łososia w klonowym miodzie. Nasyciłam się tym łososiem, że mogłabym nie jeść i kolacji.
____________
Na kolację przewiduję zjeść resztę sałatki ze śniadania, jeśli jeszcze jest zjadliwa. Stoi w lodówce.
Ogólnie czuję się lżejsza. Poudów ubyło. Witaminki i wodę piję.
Myślałam, że dzisiejszy dzień będzie trudny, jak zwykle gdy stosuję tą dietę. Tym razem wczorajszy był gorszy od dzisiejszego dnia.
Nareszcie wykasowałam starego bloga. Przenosiłam do worda wszystkie posty, a następnie do Dropboxa. Wiadomo komputer ma prawo się zepsuć, nie chcę stracić mojej “historii”. Czytając posty z przed wielu lat, zastanawiałam się, czy to możliwe, że takie coś zaistniało w moim życiu. Jak najbardziej, bo w pamięci wyszperałam szufladkę, w której to zdarzenie leżało. Kiedyś mojej córci powiedziałam, że piszę sobie blogo-pamiętnik ….pisz, pisz, jak umrzesz to poczytamy… Temat śmierci w mojej ścisłej rodzinie, mąż i moje dzieci, nie jest tematem tabu. Miałam na starym blogu swoich czytelników, jeden był ze mną od (prawie początku). W soboty i niedziele robił przerwę w odwiedzinach. W jakieś lato nie było ponad tydzień, wyjechał na wczasy – tak sobie tłumaczyłam.
Przenosząc bloga dałam tajemniczemu czytelnikowi możliwość, napisania do mnie. Niestety za długo czytelnik zastanawiał się , blog wykasowany.
Czy żałuję przenosin? To był MUS.
Zmieniamy szkoły, wyprowadzamy się z domu rodzinnego, wyprowadzamy się do innego miasta i kraju, przeprowadzki towarzyszą nam wszystkim, jedną więcej też przeżyję. Nie, nie żałuję, zaczynam coś od początku lecz ze starym bagażem, jak to w życiu.
Od swego cienia nikt jeszcze nie zdołał uciec.
(mam nadzieję, że pozbędę sie 15milinów spamów z dwóch ostatnich lat)
____
Udało się uciec od spamu, możliwe, że apple mi pomogło. W tamtym okresie na prawdę byłam bardzo przerażona bo 15 milionów spamu, to jest bardzo bardzo dużo. Mój adres emailowy był emitowany w internecie i każdy mógł nie tylko zobaczyć ale i wysyłać wiadomości. Wiadomości były wysyłane na mojego bloga i emaila, z każdego zakątka świata gdzie był zasięg internetowy. Jedynym ratunkiem była zmiana adresu emailowego, całkowita zmiana adresu bloga, dostawcy internetu oraz producenta laptopa z innym systemem operacyjnym. Było trochę pracy ale było to warte.
Dlaczego zostałam w ten sposób “wyróżniona” jest do dnia dzisiejszego zagadką.
Godzina jeszcze wczesna, kilka minut po 5pm a ja wskoczyłam do łóżka. Nie wiem czy to wina diety, czy wczorajszego przemęczenia. Może wszystko razem? Może nie powinnam się przemęczać, stosując dietę. Witaminki piję, ciśnienie krwi jest w normie, więc gdzie tkwi błąd.
Nic mi się nie chce. Jednak wolne dni mi nie służą. Dobrze, że jutro jadę do pracy to się rozruszam. Pojemników z dołu ulicy, nie chce mi się zabierać. Jutro po powrocie z pracy to zrobię. Nie chciało mi się, znieść do skrzynki pocztowej listów z kartkami wielkanocnymi. Nic mi się nie chce. A o jedzeniu mogę myśleć, bo też mi się nie chce jeść, o słodyczach mogę również myśleć, nic się nie dzieje. Na nic chęci. Puste są dni. Jak MSJ mieszkał ze mną, zawsze coś się działo. MCD przyjechała, to podwójnie się działo. Dom był pełen życia, teraz cisza i w uszach szumi. Wiem, że już nie wrócą, że nic nie będzie jak dawniej, tylko co raz częściej dokucza mi samotność. Wymyśliłam wymianę szafek w kuchni i wszelkich urządzeń, tylko…czy na pewno chcę bałaganu. Możliwe, że wymyśliłam to, aby coś się działo.
Życie moje staje się monotonne i przewidywalne. Straszne. Ale prawdziwe.
Nie zapiszę się do koła seniorów. Nie chcę być jak oni, dłubać na drutach lub gadać o wnukach. Wnuków nie mam i wcale o nich nie myślę. Jeśli będą, to będą dzieci u moich dzieci, nie u mnie. Mogę popilnować ale nie mogę wychowywać teraz inne czasy, jestem wprawdzie na bieżąco ale teoretycznie. Praktycznie to sklep, dom, praca czasami wyskok gdzieś do ludzi. Jak zawsze jajko jest mądrzejsze od kury. Teraz wychowuje się dzieci inaczej. Co będę udawać światową. Jeśli ja w wieku 4 lat nie wiedziałam co to jest tv, teraz mojej starszej siostry wnuk(jeszcze samodzielnie nie stoi), włącza komputer. 😁
Nowe pokolenie, nowe prawa.
____________
Głowa boli, na pewno nie z głodu. Dziś z rana kaszlałam, może wczoraj się przegrzałam i choroba idzie? Wczoraj około 7 pm wietrzyk był chłodniejszy, a ja miałam całe plecy spocone. Chciałam dokończyć pakowanie 4 wora liśćmi. Możliwe, że choroba podąża w moim kierunku, może chandra, a może jestem tylko wiosenne przemęczenie.
____________
Tak jestem zmęczona.
Po wczorajszej pracy na podwórzu, dotleniona spałam dość długo. Bez pośpiechu zeszłam do piesków na dół. Czekały przy bramce witając popiskiwaniem. Nakarmiwszy pieski, rozpoczęłam przyszykowywanie śniadania.
Zrobiłam sałatkę z :
listków szpinaku, czerwonej papryki, ogórka, sałaty, pomidorka. Dodałam łyżeczkę majonezu light, oraz jogurt plain.
Na deser 7 truskawek.
Lunch:
przygotowałam talerzyk truskawek. W smaku nie przypominały truskawek z zapachu też i po zjedzeniu kilku wywaliłam do kosza. Nie ma sensu jeść coś, co z wyglądu jest owocem a w smaku dosłownie niczym.
A więc, na obiad były marcheweczki i pół czerwonej papryki.
Z uwagi na palące słońce, uniemożliwiające prace na yardzie, zrobiłam sobie godzinną sesję rehabilitacji.
3:15 pm ….byłam głodna!!!!!!!!! Nie na tyle, żeby zjeść surowego ziemniaka, chodził za mną kawałek szynki, ciastko albo snickersa, który leży mi dosłownie na oczach.
Snickers musi leżeć, ma przypominać o moich fałdkach, które mam dzięki wszelkim słodkościom.
Wróciłam z yardu, spojrzałam na snickersa i chciałam po niego sięgnąć, w ułamku sekundy mózg zadziałał….JESTEM NA DIECIE!!!!!…
Kolacja 5pm sałatka warzywna: pomidor żóly i czerwony, żółta papryka, cukinia, ogórek szklarniowy, majonez light i plain jogurt.
Smakowało wyśmienicie, dodałam sól cebulową.
Po “kolacji” wyszłam jeszcze popracować na yard. Słoneczko było z drugiej strony domu i nie grzało mocno, w miejscu gdzie wciągałam liście do maszyny.
Jutro trash day, zwiozłam 4 wielkie ciężkie wory z rozdrobnionymi liśćmi na dół, na ulicę, pozostałe pojemniki również. Poczułam się baaaardzo zmęczona.
Po 8pm usiadłam przed tv z lampką wina. Nie miałam ochoty na marchewki, pomidory czy paprykę. Bardzo często po ciężkiej pracy na yardzie, mam ochotę na lampkę wina lub drinka. Dziś miałam bardzo pracowity dzień i …. szczególnie dietetyczny.
Potrzebuję chwili relaxu.
Jutro trzeci dzień diety. Trudny dzień, bo trzeci jest zawsze tragiczny. Wiem, że dam radę.
Między jednym odcinkiem “House” a drugim, obejrzałam reklamę grubasów, którzy zrzucili, tonę kg? Nigdy tak nie wyglądałam i wyglądać nie będę. Zaczęłam się zastanawiać nad sensem mojej diety.
Czy muszę i czy chcę.?
Już się nie zastanawiam, za oknem wichura, zastanawiam się które drzewo z 30-tu, nie wytrzyma. Zwali się na dom, czy obok? Wiać będzie do 11pm, a więc dwie godziny. Wichura wyzwala we mnie strach i obawę. Nasłuchiwałam syren alarmowych, były tylko pożarowe i policyjne samochody. Dla poprawienia samopoczucia pozwoliłam pieskom wskoczyć na kanapę. Jakby to coś pomogło😩
Poczułam się pewniej , po prostu nie byłam sama, one też były bliżej swojej pani.
Do szczęścia nie trzeba wiele, ciepła strawa i łoże…. mówie o psach.
Po pracowitej nocy, obudziłam sie około południa. Pocieszałam siebie, że mam przcież, cały tydzień wolny i mogę z nim robić co chcę. Późna pobudka, sprzyjać będzie diecie, nie będę patrzeć łakomym wzrokiem na lodówkę.
Na śniadanie dwa jajka rozbełtane na patelni. Czarna kawa – zagotowałam w imbryczku, bez cukru i słodkich kremików. Chociaż te słodkości dodaję jedynie do kawy rozluszczalnej. Ot i całe moje śniadanko.
Makowiec i ciasteczka trafiły do kosza na śmieci, a tak zachęcały, żeby wyciągnąć dłoń i ukroić kawałeczek, ciasteczka – normalne herbatniczki, uśmiechały się do mnie, nie zachęciły mnie, nie skusiłam się, dałam radę. Przejrzałam lodówkę, oprócz dietetycznego jadła miałam, truskawki – które są “nie zdrowe”. Zatrzymałam na jakiś czas. Szkoda było wyrzucać, bo świeżutkie i pięknie wyglądające.
Nastawiłam timera i ruszyłam na podbuj swego yardu. Dmuchałam i wciągałam liście do worów.
Po 4 godzinach obiad. Obiad???😮😧😮😧 Boczek smażony, odsączony z tłuszczu, bez
sałaty, chleba, ziemniaków. Zjadłam parę plastrów, nie dało się tego jeść.
Pierwsza i nie ostatnia zasada tej diety NIE OBJADAĆ SIĘ.
Druga zasada, pić wodę.
Po “obiedzie” wyszłam jeszcze na yard, powalczyć z liśćmi. Nastawiłam timer na 4 godziny.
Dlaczego tak się katuję?
144 lb / 63,31kg przy wzroście 158cm to trochę za dużo. Biustonosze wcinają mi się w fałdki tłuszczu, spodni krótkich nie założę, sadełko zwisa w talii. Chcę być lżejsza i zgrabniejsza. Nie, nie jestem beczułką, którą można toczyć, ale nie długo mogę być.
Na podwieczorek zjadłam resztę plasterków boczku. Popiłam wodą.
Z liśćmi nie powalczyłam, zepsuł się przewód elektryczny w mojej maszynie. Z braku zajęcia, odkurzyłam całe mieszkanie od piętra do piwnicy. Obowiązkowo moja fizykoterapia, którą ostatnio zaniedbałam i mam efekty. Coś mi gdzieś zaczyna boleć, a to nie dobrze, bo wracam do prochów.
Na kolację już nie czekałam, jestem zmęczona, a o 11pm jest za późno jeść cokolwiek.
Tak, tak, przez zimę, której u mnie nie było, dwa-trzy dni przymrozku się nie liczy. Przytyłam. Przybyło fałdek i wagi. Pożerałam najwięcej słodkości. Batony, ciasteczka, ciasta i lody a wszystko w tej Ameryce podwójnie, może i potrójnie słodsze niż gdziekolwiek, oprócz cukru. Pożerałam bułeczki i chlebek mojego wypieku. Jak nie zjeść?, jeśli bułeczki pachnące a chlebek taki, jak marzenie🙃na zakwasie. Pożerałam słodkie i ociekające sokiem, słodkie owoce. Miód do herbaty i dużoooo cukru do kawy. Kawa bez śmietanek smakowych, nie ma smaku. Tutaj muszę powiedzieć, że w Polsce piłam czarną bez cukru i śmietanek, taki szatan.
Smak mi się chyba zatracił.
Postanowiłam zastosować dietę odchudzającą. Straszna ta moja dieta, wiem … jeśli przetrwam, 3-go dnia będzie z górki. Trzeciego dnia będzie ssało w żołądku i wcale nie z głodu, ze zmiany pożywienia. Nie będzie, też podjadania. Nie będzie słodkości, pieczywa, makaronów, ryżu i ziemniaków. Wszystko wszystkim, chyba umrę bez chleba i ziemniaków. 😀Bez słodyczy wytrzymam, ale bez chleba?? Ten co układał tą dietę to musiał nie lubić jeść. Warzywa, ryby, jajka, niektóre owoce, mięso chude, szynki, można jeść i trzeba jeść co 4 godziny z zegarkiem w ręku. Dlatego też rozpoczynam od dziś, mam wolny cały tydzień.
To będzie pierwszych 11-ście dni. Po nich następuje trzy dni, żarcia!!!! Niestety, po jedenastu dniach, już nie chce się jeść.
Dołożę do tego trochę sportu i za 11 dni będą widoczne wyniki.
Oczywiście boję się tej diety, zawsze jak ją zaczynałam, bałam się, zawsze wytrzymywałam. Teraz też wytrzymam.
W pierwszych dniach mogę być trochę osłabiona, kupiłam witaminy w pastylkach do rozpuszczenia w wodzie.
Dochodzi 3pm. Dziś będzie dietetyczny dzień.!!!
Zasnęłam dopiero po północy, po wypiciu syropu nasennego Zzzz. Nad ranem się rozpadało, dobrze, deszczyk jest potrzebny kiedy jest cieplutko.
W tygodniu był przymrozek i wszystkie krzaki azalii mają zmarznięte oklapłe kwiatuszki. Przykro patrzeć. Mrozek nie zaszkodził natomiast tulipanom. Listeczki dopiero wychodzą z ziemi. W tym roku chyba nie zakwitną. Cebulki były maciutkie i marniutkie. Może jakiś pojedyńczy kwiatek? Uwielbiam tulipany.
Wiewióry wyjadły i wygrzebały. To co wschodzi, posadziłam może miesiąc temu, nie miałam ochoty karmić szkodników. Zabezpieczyłam plastikową siatką, ale one podchodzą bardzo blisko domu. Dziś wybiegłam z domu kiedy zobaczyłam wiewiórę rozgrzebującą ziemię w donicy. Znalazła wolne miejsce nie zabezpieczone siatką. Przstraszyła się? Podniosła głowę spojrzała na mnie i czekała, nie wiem na co, ale ruszyła do ucieczki, kiedy byłam naprawdę blisko. Mam wrażenie, że niedługo to ludzi zaatakują. Kupiłam jeszcze dwie rolki siatki. Muszę dokładniej uszczelnić.
Krzaczki niezapominajek rozrosły się i mam nadzieję na kwiatki w tym roku. W ubiegłym roku nie zakwitły.
Śnieżyca wiosenna od kilku lat wypuszczała tylko listeczki, w ubiegłym roku było kilka łodyg z kwiatkiem, ten rok był urodzajny. Krzaczki ciemiernika mi się rozrosły, mam w trzech kolorach, zielone, białe i prawie czarne. Cieszą moje oczy.
Nie wschodzi paprotka leśna, w donicy i na gruncie.
Może za wcześni
e lub było za zimno. Ogólnie nie lubię paprotek, nigdy nie trzymałam w domu, w ogrodzie jak najbardziej, to są inne gatunki i ogrodowi nadają specyficznego leśnego nastroju.
To co mi wymarzło lub szkodniki wyjadły, trudno. W tym roku, kupię znów sadzonki lub cebulki jesienią i będę walczyć o moje rabatki.
I lost myself on a cool damp night
Gave myself in that misty light
Was hypnotized by a strange delight
Under a lilac tree
I made wine from the lilac tree
Put my heart in its recipe
It makes me see what I want to see
and be what I want to be
When I think more than I want to think
Do things I never should do
I drink much more than I ought to drink
Because I brings me back you…
Lilac wine is sweet and heady,
like my love
Lilac wine, I feel unsteady,
like my love
Listen to me…
I cannot see clearly
Isn’t that he coming to me nearly here?
Lilac wine is sweet and heady
where’s my love?
Lilac wine, I feel unsteady,
where’s my love?
Listen to me, why is everything so hazy?
Isn’t that he, or am I just going crazy, dear?
Lilac Wine, I feel unready
for my love…
Nareszcie T. dostał stałą zieloną kartę. Może, już nie będzie tak się denerwować.
Cieszę się.
_______________
Tomek jest synem mojej starszej siostry, która chciała być, całe życie paniusią. Mieć bogatego męża, malować paznokcie, żyć za cudze i na pokaz. Ile z tego wszystkiego się udało? malowanie paznokci pozostało. Nie twierdzę, że dbanie o siebie jest złe, jest wskazane. Ale najpierw kobieto ugotuj dzieciom żarcie anie leca do ciotki, bo głodne.
No nic. Ta moja starsza siostra bardzo chciała zadomowić się w Ameryce, nie zważając na nic. Szukała żony dla swojego syna, a męża dla swojej córki. Dzieci jej wróciły po programie studenckim w Ameryce, do kraju i w następnym roku ( na ostatnim roku studiów) pojechały na program studencki ponownie. Tym razem siostrunia swoim dzieciom nie pozwoliła wracać do kraju, pomimo nie zakończonego ostatniego roku studiów.
Ich matka a moja starsza siostra odeszła na wcześniejszą emeryturę w wieku 50 lat. Pracować nie chciała, latała od drzwi moich, do drzwi tatusia abyśmy ją wsparli finansowo. W tamtym okresie, można powiedzieć stołowała się u mnie, twierdząc, że dla jednej osoby nie będzie gotować i brudzić garnków. Z jednej strony miała rację, z drugiej nie bardzo mi się to podobało. Do “mojej jadłodajni” szła jak do siebie. A ja po pracy, zajeżdzałam po dzieci do szkoły i co gazu w rurach samochodu jechałam do domu. Dzieci obiad w stołówce zjadły, ale już dawno wyskakały. Zabierałam się za gotowanie kolacji, a moja siostra korzystając z mojego komputera szukała żony dla swego syna, a męża dla swojej córki. Córka skrzyczała matkę aby nie wtrącała się w jej życie. Syn nie miał chęci na te poczynania matki reagować.
Za jakiś czas i mnie poniosło za ocean. Ze łzami w oczach opuszczałam swoich rodziców i swoje dzieci. Nie było mi po drodze z krajem do którego podążałam, ale nie miałam żadnego wyboru. Ona szykowała walizki a ja bez zbytniego szykowania już byłam po drugiej stronie.
Uparcie szukała żony dla swego syna, aż znalazła. Oj nie podobała mi się ta dziewczyna. Była polką w zasadzie bez żadnych papierów. Była mężatką, mąż był polakiem czekał na zieloną kartę, skąd niby miała dostać ta kartę? nie wnikałam w szczegóły (wtedy). Z moim chrześniakiem była tylko i wyłącznie dla kasy (skąd ja to znam). Obskubała, okradła i uciekła. A moja siostra wynajęła białą długa limuzynę z szyber dachem, żeby jej miasto pokazać. M. pochodziła spod W-awy. Spod, to nie jest W-wa. Ale Moja starsza miała w oczach tylko zieloną kartę dla syna, która otwierałaby wrota dla niej do ameryki. I nie ważne dla mnie skąd człowiek pochodzi, tylko jakim jest człowiekiem. No ta M mnie nie przekonała a moje siostry, młodsza ze starszą omal nie popuściły w majtki. Nie uczestniczyłam w przyjęciu bo….nie spodobało mi się jej zachowanie. W tamtym okresie byłam na wakacjach w Polsce.
Chrześniak został sam …. czy on tak naprawdę dbał o to żeby zdobyć tę kartę? Nie. Starsza zaczęła szukać na portalach randkowych dziewczyny/żony, ponownie. Tym razem miała być ładna, wykształcona, z dobrą pracą, bogaci rodzice, polka, najważniejsze (tym razem obywatelstwo konieczne, obywatelstwo oczywiście amerykańskie). Wysyłała mi zdjęcia dziewczyn emailem. W końcu znalazła. Dziewczyna jak dziewczyna, młoda to i ładna, praca na stanowisku dobrym, szkoła dobra, rodzice trudno powiedzieć, z obywatelstwem. Siostra była na portalu randkowym zalogowana jako T, jej syn. Zaczęła z dziewczyną korespondować, umawiać i pałeczkę przekazała synowi. T. szczególnie nie był całą sytuacją zadowolony, dziewczyna nie przypadła mu do gustu. Ale jego matka postawiła sprawę jasno, ma doprowadzić do ślubu. Z siostry dziećmi miałam wspaniały kontakt, one mi były bliskie, jak bliskie były i są moje dzieci. Chrześniak dzwonił bardzo często, opowiadał o dziewczyny zachowaniu. Zaocznie stwierdziłam, że to nie jest normalne to są jakieś zaburzenia psychiczne i niech uważa. Pojechałam do NY ale… co w przeciągu 2 dni i w sumie 2 godzin spotkania z człowiekiem, możesz powiedzieć. Wszystko było ok ale… T. dzwonił co jakiś czas i opowiadał. Siostra kazała mi się nie wtrącać i przyjechała do stanów. Dzieci jej, przestały już do mnie dzwonić. Chrześniak zaprosił na ślub po to, aby starsza poinformowała, że nie zapraszają żadnych gości. Było mi bardzo przykro. Kontakty się rozluźniły. Ślub się odbył, chyba tylko po to aby żona mego chrześniaka mogła go zepchnąć ze schodów. Samookaleczenia- aby to wszystko przypisać T.
Pociąć jego ubrania. Podpalić mieszkanie. Uderzyć patelnią prosto w twarz – miał złamany nos. Policja przyjeżdzała i odjeżdżała. Wypychać zimą na ulicę, barykadując się w domu.
Siostra się odezwała!!!
Po przeszukaniu całego internetu, mogłam stwierdzić, że jest chora – symptomy dla borderline. Siostra stwierdziła, że to ja jestem wariatka, a nie I.
Ok. Nie poddawałam się pisałam do chrześniaka, proponowałam że kupię specjalne kamery i prześlę na adres jego siostry.
Starsza w krzyk żebym się odchrzaniła.
Odchrzaniłam się. Żona mego chrześniaka odebrała mu 2 samochody, zabrała wspólny dom, popaliła jego wszystkie dokumenty i oskarżyła o znęcanie się, ostatecznie kilka dni przesiedział w areszcie ale oskarżenia nie zdjęto. Dostał zakaz zbliżania się do domu. Wynajęli adwokata który wyciągnął od nich prawie 100k. Prosiłam aby zmienili adwokata, prosiłam że MM poszuka tutaj dobrego adwokata. Starsza nie przyjęła pomocy. Przegrali sromotnie.
Starsza ma zieloną kartę od swojej córki. O chrześniaku nic dokładnie nie wiem. Nikt z NY nie dzwoni.
O przepraszam… córka starszej wysłała smsa ze świątecznymi życzeniami. Miło z jej strony.
Pogoń za bogactwem i “bogactwem” nie poprowadzi dobrą drogą. Starsza zaprzepaściła życie swego syna, tylko dla pochwalenia się przed polskimi koleżankami.
Nie żyj dla innych, żyj dla siebie.
Bawię się z moim nowym blogiem. Zabezpieczam, wstawiam nowości, opłacam to i owo. A myślałam, że jestem α i Ω (alfa i omega) no nie jestem. Ze zwieszoną głową przyznaję, nie jestem. Muszę popracować nad worpressem, opłacenie czegoś tam, nie załatwia sprawy. Posiadam wiedzę na temat napisania strony w html ale, jak pracować nad stroną napisaną przez kogoś, to są dwa różne problemy. Wszystko powolutku. Tym razem bez pośpiechu. Czasu mam bardzo dużo.
To nie jest pierwszy garnitur jak posiada mój syn, lecz syna w pierwszym garniturze nie widziałam i nie kupowałam. Miałam prawo sie rozczulić. Tak jak nie pierwsze studia córci zostały skończone, lecz mnie przy niej nie było, też miałam prawo sie rozczulić.
Życie przebiegało gdzieś obok mnie, tęsknię (teraz już mniej)za tym czego nie dane było mi przeżyć. Dzieci dorosłe i usamodzielnione, lecz ja, wciąż gotowa pomagać i chronić. One są moim skarbem, bo jakże może być inaczej. To ja czuję miłość, twogę jeśli coś idzie nie po ich myśli, złość ( bo i tak bywa) kiedy coś nie idzie po mojej myśli. Życie nie jest zabawą, lecz w życiu na zabawę też musi być czas. Każdy z nas musi swoje życie sam przeżyć, pozwalam swoim dzieciom na robienie pomyłek i głupstw.
MM mówi, że to nie dzieci.
Pytam, jeśli nie dzieci to kto.
Adults.
No…. rozumiem adults – dorośli ludzie, ci dorośli ludzie sa moimi dziećmi, więc??? I kółko się zamyka. Może, róznimy się z mężem w tej kwestii, ale mnie nie przekona. Moje adults, zawsze będą moimi dziećmi.
Wracając do tego pierwszego garniuturu. Nie wiem z jakiej okazji był kupowany, podobno na zakończenie gimnazjum. Teraz kupował na spotkanie biznesowe (można tak powiedzieć) które to zorganizował uniwersytet z różnymi kompaniami. Wykorzystał również na wesele siostry swojej dziewczyny. Pięknie wyglądał.
Na uniwersytecie przerwa wiosenna, tak bardzo wyczekiwana przez moje dzieci. Nie łatwo jest studiować i jednocześnie pracować, mimo że tutaj wszelkie uczenie wychodzą na przeciw uczniom. Godziny zajęć student tak może dopasowac do swoich prac zawodowych, że nie będzie to wykluczać się wzajemnie. Można wybrać przedmioty w godzinach rannych, popołudniowych lub wieczornych. MSJ kończy zajęcia jednego dnia o 10pm. Od 12 marca miał już urlop w pracy oraz przerwę na uczelni. Zdecydował się pojechać na parę dni do Savannah. MM zarezerwował pokój w Marriocie, dał również trochę $ na rozpustę i ... syn ruszył ze swoją dziewczyną w drogę. Przesłał parę zdjęć z pobytu i pozdrowienia. Jestem zadowolona, że spędzi kilka dni bezstresowo. Za kilka dni znów nauka i semestralne egzaminy już w kwietniu. MCD była i jest honorowym studentem, jej nauka idzie łatwiej. Pracę ma bezstresową i po pracy już o niej nie myśli. Jestem szczęśliwą mamusią. 😀😀
ogryzekzycia 