Poświątecznie z bułeczkami

U mnie to już wczoraj (poniedziałek), było po świętach. Poniedziałek jest dniem pracy. A więc kto żyw, do pracy i szkoły. Mnie też zawiało do pracy, po pracy – przywiało do domku. Sałatka warzywna na ukończeniu, wędlinę dziś dokupiłam. Mazurek “sam cukier” dojadłam wczoraj, podobnie babkę.

A dziś…

rośnie rozczyn na ciasto drożdżowe, zrobię bułeczki nadziewane dżemem wiśniowym oraz masą serową.

Chce mi się czegoś do jedzonka, czegoś niesprecyzowanego. Może bułeczki mnie zaspokoją. Kto wie….

Więc, rozczyn rośnie a ja czasami podglądam…

ROŚNIE!!!!!!😱😱😱😱

Rozczyn wyrósł cudnie. Ale jest jedno ALE…połączyłam wszystkie składniki, a ciasto….za rzadkie. Toż wiem jakie być powinno. Tak tak, zależy od mąki. Tylko, dosypałam 200g, ciasto rzadkie.

Odstawiłam do podwojenia się, tylko jak się ono ma podwoić, jeśli przelewa się między palcami. No nic. Mam czekać godzinę. Będę zaglądać. Opatuliłam kocykiem, przykryłam folią na to czystą ściereczkę.

W przepisie było …przykryć czystą ściereczką…hmmm. Toż nikt nie przykryje ścierką od podłogi lub o zapachu czosnku lub cebuli….

Zapomnieli zaznaczyć ….suchą czystą ściereczką….

Kto pisze te durne przepisy?

Pewnie, że mogę ich nie czytać i wg nich ciasta nie piec.

Tylko z tych mądrych przepisów, ostatnie bułeczki mi się nie udały😩😩😩😩😩

Bułeczki w piekarniku.

Znów muszę powiedzieć, że coś zrobiłam na odwyrtkę. Do sera dodałam całe jajko. O tak, po prostu całe, diabeł podkusił. Ser wyszedł jak kisiel lejący.

Myślę, że powinnam dać spokój z tym pieczeniem w stresowych dla mnie dniach.

Chciało się czegoś słodkiego a nie “sam cukier”.

Pieką się moje bułeczki. Niektóre wyglądają jakby były chore.

Upiekły się!!!!!!To jest chora bułeczka.

Bułeczki rozpływają się w ustach. Ciasto puszyste i delikatne.

Będę piekła wg tego przepisu. Przykrywała czystą ściereczką 🤪a po upieczeniu się zajadała.

Trzeba będzie zapisać się na siłownie!!!🤸🏻‍♂️🏋️‍♀️🤾‍♀️

solono-słodko-kwaśne

Wczoraj nie tylko sprzątałam i kawę piłam.

Usmażyłam kurczaczki ale takie, takie, że palce lizać.

Od dłuższego czasu szukałam przepisu na kurczaczki, takie, jakie jadłam dawno temu w barze, który niestety ale sie przeniósł do innego stanu. Lubiłam ja, MM i MSJ. Córcia nie miała okazji spróbować, baru już nie było to pierwsze, drugie przeprowadziliśmy się do innego domu i dzielnicy. Wiele lat poszukiwań, przewalania w internecie tysiące przepisów, na stronach nie tylko polskicha le i obcojęzycznych,  uwieńczonych zostało sukcesem.

Nie twierdzę, że smak kurczaczków jest taki sam lub podobny, do tych kurczaczków jedzonych przed laty, bo kto by pamiętał. Kurczaczki jednak smakowały, bardzo smakowały.

Oczywiście, że zdjęcie wysłałam córci, synowi i MM.

Zachwalałam, no i ….synuś zjawił się dzisiaj przed pracą kilka minut po 5am oraz po pracy na dokładkę. Córcia zamówiła, na po świętach, MM w najbliższym czasie.

Oczywiście, że zamówienia zrealizuję, tym bardziej, że kurczaczki smakują naprawdę wyśmienicie.

 

Dzisiaj miałam, dalszy ciąg porządkowania, i ukończyłam. Nareszcie.

Zamiast kawy zrobiłam sobie kakao. Rozmawiając z synem, nie zwróciłam uwagi co do kakao wsypuję. Jeden łyk… biegiem do zlewu. Zamiast posłodzić …. posoliłam.

Dałam już spokój z tym kakao i wszelkimi ciepłymi napojami. Mam nadzieję na lepsze spanko tej nocki.

 

 

 

 

Dobry pomysł ale….

Kiedyś gdzieś czytałam , że kobieta w pewnych dniach nie powinna piec ciasta. Od kiedy się nauczyłam, piekłam i bez znaczenia był dzień, wychodziło i zajadaliśmy się wszyscy w rodzinie.

Dziś, aby czymś się zająć, postanowiłam upiec bułeczki drożdzowe z nadzieniem. Nadzienie to dżem z pomarańczy. Słodziutki i o dobrej konsystencji.

Najpierw składniki przyszykowałam i powolutku je łączyłam ze sobą. Wygniatanie w maszynie na wolniutkich obrotach. Nic innego, wszystko jak zawsze. No może te obroty trochę przyspieszyłam. Później wydawało mi się,  że są za wolne,  ponownie podkręciłam.

Ciasto jak ciasto. Nie było zbyt puszyste jak zwykle ale i nie kamienne. Pozostawiłam na godzinkę do wyrośnięcia. Zajrzałam ani drgnęło. Zostawiłam na następną i następną godzinę. Podrosło. Nie było wysokie ale podrosło.

Bułeczki podeszły, również. Z tym, że ciasto wciąż, nie nabrało puszystości.

Upiekłam piękne bułeczki. Tylko jest jedno ale… to nie zakalce nawet, to ciasto jakieś takie jakby zaparzone zostało. No nic, syn przyjechał, to mu dałam, bo samkowały. MM też pochwalił, że dobre. Osobiście zjadłam jedną całą bułeczkę i połowę. Nie mogłam upchnąć całej drugiej. To nie moje smaki.

Jednym słowem, w stersie nie warto nic piec, gotować, może sprzątanie wyjdzie. Chociaż to też nie jest pewne, można coś pobić, połamać.

Po wieczór wyszło słoneczko, aby za godzinę zacząć chować się za drzewami. Cieplutko się zrobiło i tulipany wysunęły dłuższe łodyżki, a na ich końcach kolorowe główki. Jeszcze dzień, jeszcze dwa i tulipany się rozwiną. Będzie pięknie, kolorowo, wiosennie i radośnie.

 

 

Poszaleć się chce….

Wakacje kojarzą się z okresem letnim. Do walizki wkladamy lekkie i zwiewne ubranko i w drogę.

Tak, tak było kiedyś. Jechaliśmy nad Bałtyk, gdzie zawsze chłodno.

Ale, dzieci mają wakacje!

Kierunek był też… w góry.

Obecnie, nikt nie czeka na upragnione i oczekiwane lato. Pakuje walizy i jedzie w kierunku…LATO.

W tym roku w moim regionie, nie było zimy, śniegu, marznącego deszczu. Takie warunki pogodowe, jeśli wysępowały, więziły ludzi w domach, aż do odwilży. Nie bylo to zbyt długo, od 3 dni do tygodnia.

Drogi i lotniska były sparaliżowane.

Tej zimy mieliśmy, wszystkie pory roku – oprócz zimy.

Więc, MSJ z DV wybrał się do Orlando. Wysyłane do mnie zdjęcia zachęciły mnie do odwiedzenia tego parku rozrywki. Relacja z pobytu, zniechęciła. Tłumy i kolejki wszędzie i do wszystkiego. Wrócili opaleni, zrelaksowani (mimo tłumów ludzi) i chętni do powrotu do Orlando.

Ja wróciłam, syn wrócił z wakacji, córcia nabrała chęci.

We wtorek opowiedziała o swoim planie. Nie ważne, czy mi się plan spodobał, czy nie. Gdybym mogła, a mogłabym lecieć w nieznane wraz z nią. Tylko…nie mogę swojego dorosłego dziecka ograniczać, bo się martwię i boję o nie.

Wzieła kilka wolnych dni w wpracy i … w tej chwili jedzie metrem na lotnisko. Kupi najtańszy bilet i …poleci. Połazi pozwiedza, w hotelu spędzi noc/lub nie, kupui najtańszy bilet, leci dalej. Nie ma nic zarezerwowanego, zaplanowanego. Tak po prostu, na żywioł. Sama.

Już gotowa byłam jechać z córcią, przecież do poniedziałku mam też wolne, nie mogę być przecież ogranicznikiem i strużem.

Już swoje “odbalowałam” czas na młodych.

Córci chłopak nie ma wolnego, a córcia … podobnie jak ja, nie lubi ograniczeń.

Oczywiście że, rozmawiałam, namawiałam.

Dużo mój tatuś mógł zrobić? Kiedy w wieku 17 lat, z plecakiem na ramionach, w progu drzwi oznajmiłam że, jadę na auto-stop?

Kiedyś nie było komórek, appki “my friend”, “the flight tacker”.

Biegło się do budki telefonicznej i informowało że, wszystko dobrze. Podróżowałam w każde wakacje przez okres

5-ciu lat. Nocowałam w namiocie i pod chmurką.

Moja córcia będzie miała hotel a w nim, łóżko. Nad głową dach, który ochronić będzie, przed ewentualnym  przed deszczem.


Córcia na lotnisku i jak widać po przemieszczaniu się na appce, jest już na terminalu.

Leci do Nashville.


Nie chciałam myśleć co z córcią, zajęłam sie praniem, gotowaniem i pieczeniem.

Rosną w misach ciasta na: bagietki, ciabatte i maślane bułeczki.

Bgietki za chwilkę będę formować. Bułeczki potrzebują czasu. Ciabatta będzie dziś szybka, zwykle moje ciasto rośnie więcej niż 12 godzin. Kilka razy ciasto rosło około 20h.

Oczywiście że, chlebek był wyśmienity.

Ciabatta nie potrzebuje, wygniatania i w tym chlebku to lubię. Zamieszać i odstawić. Jak to mówią… chłop leży a mu rośnie… 😁

Chłopką nie jestem ale…mi rośnie😱.


Zupka pomidorowa z duża dozą bazylii, pachniała niesamowicie. Bułeczki z serem, cudeńko. Chlebek ciabatta wyśmienity. Bagietki zrobiłam jak malutkie paluszki. Wygodniejsze w jedzeniu, nie trzeba łamać. Przełamane wysychają bardzo szybko i nie wygodne do przechowywania.

Ciabattę od jakiegoś czasu piekę w foremce. Wygodniejsza w krojeniu na kanapki.


Co z córcią? Zwiedza, spaceruje, ogląda muzealne eksponaty. Swietnie się bawi. Jest szczęśliwa. I ja to rozumiem. Cieszę się jej radością.

Dzisiejszą noc spędzi w hostelu. To zaledwie kilka godzin na drzemkę i … skoro świt na lotnisko. Kierunek Denver. Prawdę mówiąc pytała mnie o zdanie, które miasto wybrać, bo wszędzie te tanie bilety to są nie tanie. Więc…gdzie lecieć?

Zwiedziłam troszeczke ten kraj. W wielu miejscach byłam i wiem gdzie nie powinno się lecieć samemu. Nawet nie ze względu na bezpieczeństwo, na panującą tam atmosferę. Do wyboru była Philadelphia, Seattlle, NY, Denver. Najlepsza temperatura na zwiedzanie panuje obecnie w Denver. Piękne, spokojne miasto. Można spacerować godzinami i się nie nudzi.

Możliwe że, w Denver coś więcej odkryje. Chociaż.. nie zobaczy God Mountains a szkoda. To był spektakularny widok. Napisałam wiadomość do córci. Niech zobaczy w googlach, jeśli zainteresuje, to nie ma problemu z wynajęciem samochodu

Tak myślę, że moje dzieci to moja krew. Syn jeździł niejednokrotnie podobnie, na żywioł. Bez hotelu, bez żadnych rezerwacji. Był w Denver i przeżył fajne krótkie wakacje. Ciekawa jestem córci odczuć.

Córcia jest w Nashville gdzie byłam trzykrotnie, a nawet nie wiedziałam że, tam jest most i rzeka. No jakże mogłam to zobaczyć jeśli z MM melinowaliśmy się tylko w barach. W drodze powrotnej do hotelu przy blasku księżyca trudno było dojrzeć cokolwiek.

Widziałam córcię na appce jak sie przemieszcza po ulicach i raptem…była niedostępna. Piszę wiadomość na komórkę, nie ma odpowiedzi. Nie odbiera, włącza się maszyna kiedy dzwonię. No i już byłam cała w nerwach. Co się stało, gdzie jest, co robi?  Czy żyje? Jeśli nie żyje, czy cierpiała? A może leży i potrzebuje pomocy, jak jej pomóc? Dzwonię – piszę, piszę -dzwonię. Bez rezultatu. Zostawiam wiadomość głosową. Nic!!!! Uspakajam siebie…wszystko w porządku, to tylko moja szalona wyobraźnia.

Dzwoni, mówi że, wszystko w porządku jest w barze, bar w piwnicy i nie ma zasięgu. Świetnie się bawi. Na moje bądź ostrożna… tego nas całe życie uczyłaś i pamiętam, mamuś ja pamiętam. Jestem ostrożna…A mój głos się łamie i

Ciema noc u mnie a córcia znów niedostępna. Dzwonię,  odbiera. Melduje się w hostelu, za chwilę wraca do baru. Poznała wspaniałych ludzi.

W mojej wyobraźni wspaniali ludzie to na początek, później głowę ukręcają, palce obcinają, gwałcą, młotkiem walą w głowę, nóż w serce wsadzają.  Normalny koszmar!!!

Uspokoiłam się, kiedy MM wrócił. Zauważył moje poddenerwowanie. Nic nie mówiąc MM o swoich myślach, obawach i szalonej wyobraźni, położyłam się spać.

Zdjęcia pochodzą z mego prywatnego albumu.

Wakacje

Przylot – March 1th, Friday

Lot trwał 3 godziny. Jakie było moje zdziwienie kiedy, zobaczyłam dwa rzędy foteli w samolocie, trzy i trzy. MM zamawiając oznajmił mi, że będzie, dwa fotele przjście i trzy. No i trochę się poddenerwowałam że, będę siedzieć między…Nie lubię siedzieć przy oknie, czuję się zciśnięta, przytłoczona, zablokowana. Nie lubię siedzieć w środku, czuję się lepiej niż przy oknie, bo mam możliwość ucieczki. Nie ważne, ucieczki czy wyjścia. Nie lubię i koniec. Brzegowy fotel jest dla nie najlepszy i najbezpieczniejszy, jeśli zajdzie potrzeba mogę się szybko ewakuować, nie jestem zciśnięta , przytłoczona ani pozbawiona, swobody i w pewnym sensie wolności.

Wprawdzie MM zaproponował zamianę foteli, ale wiem jak on lubi okno, może oprzeć głowę o ścianę samolotu i spać. Nie śpię w samolocie, czytam, oglądam filmy, słucham muzyki. Zasnę po zażyciu środka nasennego. Tak, tak, zażyję a później po przebudzeniu, chodzę jak ćpun.

Pocieszającym dla mnie było, że obok mnie z prawej strony, usiadł młody mężczyzna. Zamieniłam z nim kilka zdań. Uprzejmy, miły, młody i wyyysoooooki. Patrząc na jego długie nogi, zrozumiałam, że jemu należy się brzegowy fotel, on jego potrzebuje. Będzie mógł wyciądnąć nogi w stronę przejścia. A ja? Ja nie powinnam narzekać. Środkowe miejsce, też jest wygodne i lepsze niż w luku bagażowym.

Podczas lotu MM szybko usnął. Znalazłam w ofercie filmów samolotu, film Bohemian Rhapsody. Obejrzałam, jak to się mówi, jednym tchem.

Może nie jest ten film pouczającym, ale wymusił na mnie zrozumienie pewnych zachowań, wymuszonych przez sytuacje i otoczenie. To zrozumienie dotyczy wyłącznie tego filmu.

Lądowanie na Arubie przebiegło bez żadnych niespodzianek, bo i takie powinno być.

Językiem urzędowym na Arubie jest niderlandzki i papiamento. Urzędowym bo do komunikacji jest język angielski. Wikipedia podają, że 75% turystów pochodzi z USA. To by oznaczało 25% z innych części świata.

Słyszałam: hiszpański i hebrajski.

Nie mogę natomiast powiedzieć czy niderlandzki dał się słyszeć, bo tego języka nie rozróżniam.

Bardzo miły wieczór spędziliśmy na spacerze rozpoznawczym, kolację natomiast zjedliśmy w restauracji.

Nigdy nie jadłam lazanii. Na pytania …czy jadłaś? ….odpowiadałam …nie jadłam bo nie lubię….jak można czegoś nie lubić, jeśli się nie jadło….

Miałam rację, że nie lubiłam i nie lubię. W restauracji, na przekór sobie, zamówiłam…LASAGNA (LAZANIĘ)!!!!!!!

Pierwszy i ostatni raz! Lubię makaron, spagettii ale nie lazaniję.

Wypiliśmy po 2 drinki przy rytmach muzyki płynącej z estrady i późnym wieczorkiem przywlekliśmy się do pokoju hotelowego. Zmęczona atrakcjami dnia, usnęłam na kanapie hotelowej.

MM obudził mnie po… chyba 30 minutach abym przeniosła się do sypialni, wygodniej.

Usnęłam w oku mgnieniu.

Nie ma czemu się dziwić, wiele atrakcji i świeże powietrze.

Kucharka na sto/trzy

Przyprawę gyros musiałam sama zrobić. Niestety, bez kolendry i białej gorczycy. Jak znajdę w jakim sklepie to kupię i dodam do przyprawy którą będę trzymać w słoiczku.

Dodałam do mięska wszystkie przyprawy, wymieszałam i ….znów na 24h.

Nie jest to pracochłonne, ale czasu potrzebuje.

Jeszcze wyparzyć, później czekać aż wystygnie i …. znów na całą noc do lodówki.

Wychodzi na to, że dopiero tak koło niedzieli będę mogła spróbować ten wyrób domowy.

Tak się zastanawiam, czy nie można tego procesu przyspieszyć?

Peklowanie 24h

Leżakowanie 24h

Parzenie około 2h

Ostyganie w garnku – cała noc

Chłodzenie – cała noc

Jedzenie – maksymalnie 8 minut

Jak nie liczysz wychodzi ponad 68h OCZEKIWANIA na…..

nie wiem jeszcze na co. ☹️☹️☹️☹️☹️☹️

Kucharka na sto/dwa

Nie mogę trafić na kiełbadkę taką jaką lubię, ale w moim stanie nie ma wyboru wędlin. Parówki a właściwie hotdogs króluje i szynki. Salami i peperoni w rożnych smakach. Pikantne i nie, ale nie ma węgeierkiej salami. No cóż, za długo cierpię, więc tak na początek zabawy z mięskiem, kupiłam szynkowar. Na ile mi się przyda i jak długo będę z tego korzystać zobaczymy. Mięsko z kurczaka już przygotowałam wg przepisu. Wstawiłam do lodówki na 24h. Jutro będę gotować. Co wyjdzie, nie omieszkam poinformować.

Smrodek

Muzyczka w tel gra, czas budzić się, wstawać, doprowadzić do porządku. Nikt nie podaje mi kawy do łóżka? Nie lubię pić kawy w łóżku! Nie lubię jeść śniadania w łóżku. W łóżeczku lubię spać i ewentualnie nie tylko spać.

Zeszłam na parter, odsłoniłam okna w kuchni i jadalni kuchennej. I co ja widzę?

Za oknem mokro i mgła. Nie mogłam odgadnąć temperatury panującej na zewnątrz. Mgła? To musi być bardzo, ale to bardzo wilgotno. Bez pośpiechu, rozmawiając na tel z MM, otworzyłam drzwi na taras i….zaskoczenie. Cool, it is cool!

Zrobiłam kawcię, nakarmiłam pieski, przyszykowałam dwie maciutkie kanapeczki, przejrzałam wiadomości. W powolnym tempie, rozpoczęłam przyszykowania do wyjazdu do pracy.

Mgła ustąpiła i wyjrzało słoneczko.

Będzie dobry, miły dzień.

Więc, witam Ciebie piękny dzionku. Co mi dziś przyniesiesz, dasz, podarujesz?

8:02am


Dzionek podarował mi spokój i czarną kawcię w południe.


Nastawiony gar na krupniczek wrze. No nie ten krupniczek z procentami. Zupkę.

Córcia zamówiła krupniczek. Białą kiełbaskę MM przywiózł z polskiego sklepu w OH. To były pierwsze zakupy 21 czerwca – udane. Drugie i ostatnie zakupy 28 czerca…zanim zaczęły źle pachnieć serdelki, (piątek)zdążyłam zjeść 2 szt. 6szt oddałam pieskom. Kiełbasa podwędzana już w dniu przywiezienia pachniała kwasem. MM niezadowolony bo wybrzydzam, on je surowe i zielone mięso, ale to nie znaczy, że ja też powinnam. Więc…podwędzaną pachnącą nieświeżo kiełbaskę włożyłam do lodówkii. (życzenie MM zostało spełnione) Ja jej nie tknę. Białą kiełbaskę z pierwszego zakupu, rozmroziłam, obwąchałam z każdej strony i … wrzuciłam do gara, będzie krupniczek.

Zakupy w polskich sklepach to zawsze niewypały.

Mam nadzieję na smaczny krupniczek.


Krupniczek podrzuciłam córci do pracy. Kiełbaski nie chciała, synek też nie bardzo lubi, to ja przepadam za białą.


July 13th

Musze to napisać.

Mój nos,  może konkurować z nosem psa. Wywącha wszystko. Nie szkodzi, że maleńki ale bardzo delikatny.

Wracjąc do kiełbasy, kiedy wyjował z torby (drugie zakupy) zawinięta kiełbasę a było tam 5 pakunków. Wywąchałam zapach nieświeżej wędliny. MM rozwijał a ja delikatnie wąchałam. Nie spodobało się jemu, że tak wącham. Bo przecież ma wszystko być świeże. On tak się starał a ja…. co ja? Co ja? Wąchać nie można? Zdenerwowany rozwinął ostatni pakunek. – ta kiełbasa jest nieświeża – powiedziałam

Wojny domowej nie było, ale MM się zagniewał. Na następny dzień włożyłam do zamrażalnika bo i tak mieliśmy inne kiełbaski do zjedzenia.

Kolacja, nic w zasadzie nie szykowaliśmy, obiad był obfity. MM wyjął kiełbaskę z zamrażalnika, odmroził, wrzucił do gorującej się wody. Zapaszek rozszedł się po kuchni,nie był to zapach zachęcający do zjedzenia kiełbaski, nie powodował ślinotoku, wręcz  przeciwnie, dla mnie odruchy wymiotne.

MM wyjął kiełbaskę, pokroił dodał musztardę, nadział na widelec, włożył do ust i…..zastygł w przeżuwaniu.

Wypluł w serwetkę – psom nie wolno jej dawać- powiedział

Zrozumiał, że musi zaufać mojejmu noskowi, nawet jeśli nie ma na to ochoty, w przeciwnym razie grozi to zatruciem.

Resztę kiełbasy wyrzuciliśmy do śmieci.

 

Wyjeżdzając w niedzielę do pracy, spytał czy coś przywieżć  z polskiego sklepu. Usłyszasz przeczącą odpowiedź.

 

 

 

 

 

 

Mięsko na gołąbki

Ciężki dzień miałam dzisiaj. Zresztą jak zawsze. Trawka zieloniutka, podlewam, dokarmiam. Krzewy i letnie kwiaty rosną. Drzewa niepotrzebne wycięłam, oczywiście piłą elektryczną.

Czas na nowy projekt. Ciśnieniowe mycie wjazdu, chodników, murków, tarasu i patio. To są moje brudne nóżki 😁😁😁😁Zaczęłam wcześnie rano, skończyłam przed lądowaniem MM. Zostało dość dużo pracy na jutro.

Niezmordowana, nie chciałam zepsuć mięska na gołąbki.

Kapustkę przygotowałam i czas na mięsko. Otwieram mięsko z indyka, pachnie dobrze. Otwieram wołowe…zapachniało mi inaczej, na pewno nie świeżością. Dodałam jajeczka itd…wrzucam do maszyny bo nie będę przecież spracowanymi rączkami mieszać.

Jeszcze przekonuje siebie, że jest dobrze, że znów wymyślam. Moj nosek jest tak bardzo delikatny, że wywącha to czego nikt inny nie wywącha. Mam to po Tacie. Nie zdecydowałam się użyć tego mięska do gołąbków.

Odebrałam MM z metra i zajechaliśmy po inne mięsko. Moje trafiło do kosza. Zdejmuję folię z tacki i wącham, zapaszek nie dobry, oj nie dobry, zagłębiam paluszki w mięsku wołowym, a tam pod warstwą czerwonego mięska, zielono-granatowo.

Pojechaliśmy do sklepu aby wymienić mięsko. Tym razem jeszcze w sklepie zdjęłam folię z tacki i w zabezpieczonych w worek foliowy paluszkach, rozgrzebałam mięsko. Tym razem wzięłam wieprzowe. Miesko dobre, w domku pachnie gołąbkami.

Jeszcze 20 minut i gołąbeczki będą gotowe.

Dodałam mięsko z indyka i wieprzowe. Lubię takie mieszanki.

Smacznego

Coś na ząb😋

Dziś gotuję, zamawiane od dawna przez córcię , pyzy z mięsem. W moim regionie mówiło się kartacze. Pyzy/kartacze robię z ziemniaków tarkowanych z dodatkiem łyżki ziemniaków gotowanych przeciśniętych przez praskę. Ziemniaków gotowanych dodaję na ‘oko’ w zależności od ilości surowych starkowanych. Mięsko mielone z dodatkami jak sól, pieprz, majranek i miętę dodaję do smaku. Mięso lubię mieszane, wieprzowe, wołowe, kurczaka indyka. Z przypraw do mięsa, zawsze mi się coś dodatlowo sypnie,  trochę soli czosnkowej albo cebulowej. Zawsze robiłam płaskie i podłużne. Córcia po raz pierwszy zamówiła okrągłe, no to będą okrągłe.

Lepienie pyz musialam robić w tempie kosmicznym, ciasto ziemniaczane bardzo szybko ciemniało. W ubiegłym roku w sierpniu robiłam przyjęcie na otwarcie back yardu. Chciałam zaskoczyć gości pyzami/kartaczami. Zanim je wszystkie zrobiłam, ciasto sciemniało i pyzo/kartacze były czarno – granatowe. Były zjadliwe bo nie w kolorze smak, ale… mimo wszystko,  apetycznie nie wyglądały. Goście pytali, co to jest i z czego, jak to jeść?  Trafiły do kosza. Sama siebie nie przekonalam, że są zjadliwe, na prawdę były, …. ale czarno-granatowe, nie koniecznie.

Dzisiejsze pyzunie wyglądają apetycznie i smakują wyśmienicie.

córcia zjedła 4szt, zapkowałam do pojemniczka na wynos z 12szt. Będzie miała na dłużej. Ivanwi dłożyłam jeszcze jednego kotlecika. 😄😋

MM wrócił z pracy wcześniej bo już przed 9pm był w domku, złapał wcześniejszy samolot. Ucieszyło mnie bardzo.

Bomba kaloryczna

Tak!!!!! zafundowałam na śniadanko bombę kaloryczną.😀🧐

Pizzę z 660cal. Do tego należy doliczyć miodzik 180cal,  dodany do herbaty. W sumie 840cal.

Uffff. Pizza smaczna, pożywna, pachnąca, cieplutka, prosto z piekarnika. MM nie pierwszy raz dziwi się moim upodobaniom smakowym na śniadanie. Bo…na śniadanie mogę zjeść obiad lub kolację, zagryzając śledziem lub krówką mleczną.  Ochh, króweczki takie do połowy chrupiące,  a od środeczka ciąąąąąąągnce.  Najlepsze,  opakowane w papierek z krówką w biało-czarne łatki (moje smaki, moje upodobania). Niechcący rozpoczęłam właśnie dietę. Nie planowałam, a zrobiłam. Miałam w planach,  tylko nie w tym tygodniu, kiedy mam wolne od pracy. Lodówka blisko, w szafkach i szufladach zawsze coś jest do schrupania, po prostu, nęci. Nie jestem jeszcze na takim wtapie, a byłam, żeby położyć garść cukierków przed sobą i ich nie dotknąć. Dojdę do tego, że na słodycze nie będę mogła patrzeć, ale teraz jest ciutkę za wcześnie, i nie chcę się katować. To jest dobre na pracę z silną wolą, ale ja ją mam, jak się uprę to wszystkiego dokonam (no bez przesady, w ramach moich fizycznych możliwości).

Na obiad zaserwowałam yogurt. No chodzi za mną coś słodkiego, to przynajmniej coś zmlekiem i cukrem.

Nie mogę uwierzyć, że nie najadłam się maleńkim yogurtem a spożyłam 160cal. No i takim sposobem przekroczyłam 1000cal.

MM podpowiada, pobiegaj, pojeźdź na rowerku…oj fajnie mówić, patrzę na niego i milczę. Po prostu, nie chce mi się. Chcę iść do pracy, przynajmniej tam się coś dzieje, w domu po zrobieniu back hardu nie mam za wiele prac do wykonania.

A może, przedwiośnie tak na mnie działa?

Kapuśniak

Najlepszy dla mnie oczywiście kapuśniak, to taki co całą buzię wykrzywia i oczy zamyka. Kapusta słodka jak i kwaśna, została od świąt. Kupiłam za dużo i nie zużyłam do bigosu. Po świętach wciąż “chodził” za mną kapuśniak. Czas oczywiście był, chęci brakowało. Wczoraj zmobilizowałam się, ugotowałam kapuśniak. Smakowo dobry ale… buzi nie wykrzywiał na tyle aby oczy zamykać. Córcia zachęcona moim gotowaniem, zapowiedziała, że też ugotuje kapuśniak. Jadąc do pracy podrzuciłam córci wędzony boczek ( mój bez boczku, na świńskich nóżkach), pietruszkę ( mój bez) i słoiczek kiszonej kapusty. Po pracy zajechałam po słoiczek kapuśniaczku. To dopiero kapuśniak!!! Oczy zamykał, buzię wykrzywiał, ślinę produkował i nie pozwalał zaprzestać jedzenia. Omal łzy nie płynęły od kwaśności. Super, no mówię, super.

Mój Tatuś może być dumny z wnuczki.

Pierogów dalszy ciąg

W pracy miałam dziś bardzo ciężko. Jechałam do domu bardzo szybko, przekraczając prędkość. Chciałam odpocząć, wziąć kąpiel a później nic nie robić. Kąpiel…to jest dłuuuugieeee moczenie się w wannie. 🛁🛀🛁🛀

Tak tak, chciałabym, tak leżeć. Otworzyłam lodówkę, a tam….ciasto wczorajsze na pierogi, zawinięte w folię. I takim to sposobem zamieniłam kąpiel na pierogi. Później jeszcze dorobiłam ciasta i znów zostało, zabrakło farszu. Ostatecznie pierogów miałam 180-200, po pewnym czasie przestałam liczyć. Pierogi z pieczarkami i kiszoną podsmażaną kapustą zaczęły królować w zamrażarce. Rozpoczęłam również gotowanie bigosu, krojenie kapusty poszło mi łatwo, użyłam robota do tarkowania, jedynie co musiałam zrobić, to pokroić kapustę na mniejsze kawałki. Półgłówki i ćwiartki były za duże. Szybko i sprawnie to załatwiłam. Ogromny wpływ miała organizacja nowej kuchni, wszystko pod ręką, zlew duży z przegrodą na mniejszą i większą część sięgający do połowy głąbokości zlewu, co w znacznym stopniu ułatwiało zmywanie naczyć z długimi uchwytami. Siatki w zlewach na całej ich powierzchni na łatwiejsze korzystanie. Duży blat gazowy był dużym udogodnieniem. Pięć palników o różnych wielkościach pozwalał na ustawienie kilku wielkich garów w jednym czasie, bez marnotrawienia tego czasu, jak to wcześniej bywało. Dwa piekarniki oczekiwały na uruchomienie, mnustwo szuflad ukrywało wiele produktów i ich użycia. Poruszałam się w kuchni jak baletnica ciesząca się z sukcesów, które wkrótce miały nadejść.

Pracowicie

5am

Przygotowania do świąt idą powolutku. Jedynie posmażyłam pieczarki i kiszoną kapustę na nadzienie do pierogów. Dziś po pracy będę kleić pierogi. Zamrożę. Resztę dań szykować będę w piątek, sobotę i niedzielę. Lubię świeże to pierwsze, drugie – można jedzonkiem cieszyć się dłużej. Nie lubię podgrzewanego lub zamrożonego.

Wyszorowałam lodówkę, robiąc więcej miejsca w lodówce. Trzeba też przejrzeć zamrażarkę. Co zostawić i zużyć, na święta. Czeka mnie odkurzanie i lakierowanie podłóg. Uwielbiam jak są jak lustra. 😁 Nie jest to ciężka praca ale zawsze . …. trzeba się naschylać, za czym mój kręgosłup ostatnio nie przepada. Znów mam mrowienie w palcach u prawej stopy. Nikomu nie mówię bo mnie skrzyczą. Ale obiecuję, dziś zrobię gimnastykę na kręgosłup.

Godzina już “łóżkowa”, nie dawno skończyłam gotowanie pierogów, dziś 90 szt. Nie liczę 35szt. malutkich do barszczyku.

Przygotowania do indyka

Nikt od remontów miał się nie pojawić, a pracowali w poniedziałek i wtorek. MM zapowiedział, NIKOGO w Wednesday. Kolor ścian kuchennych i jadalni, bardzo mi się podoba. W piątek pomalują tzw. lamperie, tak po polsku się kiedyś nazywało, tutaj są inne i inaczej wyglądają.

Jutro Thanksgiving.

Trzeba przecież, dom ogarnąć, upiec indyka, chlebek na zakwasie, chlebek turecki, sałatki zrobić, zmówiony barszcz czerwony ugotować i jeszcze kilka innych smakołyków przyrządzić.

Back yard wygląda ładnie, pokryty liśćmi przypominał bardziej las niż ogród. Cały dzień poświęciłam na niego. Muszę też, dokończyć sprzątanie na zewnątrz, back yard. Liście jeszcze wiszą na drzewach i jak na razie nie mają chęci spadać.

Niestety siostrzenica z NY nie przyjedzie, musi pracować w piątek. MM nie pocieszony i ja również. Miałam nadzieję na spędzenie tego święta w większym gronie. Miło byłoby gościć, starszą siostrę z córką, zięciem i wnukiem. Jackob 7go grudnia kończy 5 latek. Już chodzi do zerówki i daje sobie radę.

Melania przyjedzie (młodsza córka MM), wpadnie również starsza córka MM. No i jak zwykla moje niezawodne dzieci.

Trzeba będzie zrobić miejsce a zamrażalniku. Na deser, będzie tort lodowy. Zamrażalnik pęka w szwach, na taki smakołyk gotowa jestem, coś do kosza wyrzucić a miejsce znaleźć.

Miejsce w zamrażalniku się znalazło, tylko wkładając tort lodowy na półkę, upuściłam i upadł na podłogę caluśką górą. Piękna dekoracja się połamała. Gapa jestem i tyle. Przed podaniem posypię czekoladowymi wiórkami.

Piekarniki nowe, a ja spodziewałam się, że od razu bez żadnych prób mi się uda upiec, ładny, wyrośnięty i nie spalony chlebek. Oczekiwałam, spodziewałam się, miałam nadzieję? Nie!!! Byłam pewna, że upiecze się piękniusi chlebek.

Nie miałam świeżych drożdży, więc użyłam suchych do chlebka tureckiego. Ciasto nie rosło przez godzinę, drugą godzinę też nie drgnęło. MM zaproponował wyjazd do sklepu po świeże drożdże. Gdy wróciłam po ponad godzinie. Ciasto drgnęło i trochę podrosło. Nie czekając zrobiłam szybciutko drugą michę ciasta na chlebek turecki. Zaglądam do pierwszego ciasta a ono jak szalone urosło. Wstawiłam chlebki do piekarnika bez termoobiegu. Przepisowo piekły się, 25 minut. Góra za bardzo zarumieniona, bliska przypalenia. Ogólnie chlebki mogą być.

Drugie chlebki z ciasta na świeżych drożdżach, wstawiłam do piekarnika z teroobiegiem. Po pewnym czasie przestałam sprawdzać jak długo się pieką, 25 minut dawno minęło a z bocheneczków zrobiły się placki. Przypalały się z wierzchu a od spodu surowe ciasto. Przełożyłam do drugiego piekarnika (bez termoobiegu), dopiekłam chlebo-placki. Tragedia!!!!

Drugi niewypał!!! Chleb na zakwasie wogóle nie podrósł i ciasto trafi do śmieci. Zostawiłam na noc do wyrośnięcia, chociaż wiem, że poszło coś nie tak. Może dzisiejszy dzień jest dniem w którym nie powinnam się brać za pieczenie chleba. Jutro upiekę jakiś chlebek na drożdżach, w maszynie.

Piekarniki nowe, ładne i dobrej niemieckiej firmy, muszą być dobre tylko…nie ma możliwości pieczenia góra lub dół. Jest tylko góra z dołem łącznie. Przyzwyczaję się, ale zanim to nastąpi, zepsuję duuużooo ciasta. Termoobieg też jest inny niż w Polsce. No cóż, cierpliwości mi brakuje. Za szybko chciałam pokonać te “schody”.

Ciekawa jestem, co przniesie jutrzejszy dzień.

Jak zwykle

Godzinne poranne krzątanie się w kuchni daje efekt w postaci pieczącej się babki ziemniaczanej dla córci i postawienia ciasta chlebowego do wyrośnięcia dla syna na jutro. Chwila odpoczynku przy kawie latte i trzeba powolutku szykować się do pracy. Jaki będzie dziś dzień pracy, nikt nie wie. Lepszy? Gorszy? Pracowity na pewno.

Na zewnątrz wciąż ciemno.

Babka dzieciom smakowała.

Chlebek upiekłam, dom ogarnęłam, padłam umordowana na kanapę.

Czas na odpoczynek.

Karpatka

Po pracy odebrałam Mężusia😀. Cieszę się, będzie całe 3 dni. Nakarmiłam MM czerwonym barszem. Nie trudno jest dogodzić. Musi być coś na prawdę nie zjadliwe. Po posiłku zmęczony położył się na chwilę zdrzemnąć, o 5pm telekonferencja.

Co czynić? Pogoda pod psem, pada, a jak nie pada to mokro i wilgotno. Nie muszę szukać zajęć dla siebie, robię karpatkę. Wszystkie składniki są, więc nie ma problemu. Do ciasta dodałam szczyptę soli oraz dwie łyżeczki brązowego cukru. Robiłam kilka razy wg przepisów lecz ciasto zawsze było takie nijakie. Krem mam Delecta. Nie mam ochoty gotować budyniu. Mam gotowy krem.  Oczywiście, trzeba dodać mleko i masło ale budynie amerykańskie są inne (aby stężeć muszą stać baaaardzo długo i mi nie smakują).

Nie wolno otwierać drzwiczek piekarnika podczas pieczenia. Niestety musiałam ryzykować, opadnięciem górek i pagórków albo spaleniem spodu. Nie włożyłam drugiej zabezpieczającej blachy. Opadło!!! Ten opadnięty placek będzie na spodzie, nie będzie widać. Teraz piecze się drugi placek, drzwiczek piekarnika nie ma potrzeby otwierać, mam nadzieję, że wyjdą Karpaty i się nie zapadną. Mała bieda, zjemy jeśli nawet ”góry” się będą płaskie.

Druga część leciutko opadła, podejrzewam, że proszek do pieczenia był stary. Dodałam jaki miałam. Pomimo, że do kremu dodałam o połowę mniej masła niż na podano na opakowaniu, dla mnie wciąż za dużo. Następnym razem dodam kilka łyżek a nie 200g.

Połowa karpatki zniknęła nie wiadomo kiedy😀😀😀.

Dewotka
 Autor wiersza: ula (skopiowane z internetu)
  
Na złe nastroje, niepogodę
 humor poprawi - nagroda słodka
 wśród kobiet znane, serwowane
 wyborne ciasto, zwane Dewotka.

 Nazwa raczej niecodzienna,
 na pysznym miodowym spodzie -
 konieczna przyprawa korzenna,
 należy przechowywać w chłodzie.

 Krem lekki puszysty, małmazja
 wprost w ustach się rozpływa,
 konsumpcji efekt oczywisty -
 po dewotce kalorii przybywa.

 Odmówić niegrzecznie nie wypada.
 łasuchom poziom cukru wzrasta -
 po słodkim deserze, dobra rada
 szybki spacer i kaloriom basta.
  

Buraczki

Wczoraj miałam w pracy lekki dzień, zajechałam po spożywcze zakupy i do domku. Z uwagi na dziwne odczucia w nodze (od kilku dni) nie pracowałam na yardzie. Odpoczywałam. Można sobie zaszkodzić i rekowalenscencja może być dlugga. Zajęłam się umawianiem do lekarzy. Zadzwoniłam do swojej doktorki,  asystentka poinformowała, że choresterol trochę podwyższony i tabletki czekają na mnie w aptece. Reszta wyników jest bardzo dobra. Jestem zdrowa. Następny, był lekarz specjalista od kręgosłupa, zdecydowałam się na wizytę, prawa stopa od jakiegoś czasu mi drętwieje. Zaczęłam ponownie przyjmować tabletki. Nie chcę takiego bólu jaki miałam rok temu. Nieba można było liznąć. Rehabilitację jak najbardziej robię, możliwe nawet wiem, że na pewno, praca przy ścieżce mi szkodzi. Czasami dźwigam kamienne płyty, no trzeba przekręcić, podsunąć, odsunąć, innym bokiem ułożyć itd. Lekarz okulista, zapisana jestem na piątek, wiem że zrobię dwie pary okular a trzecie będą lecznicze słoneczne. U okulisty byłam 3 lata temu, możliwe że teraz mają większy wybór oprawek. Ostatnia lekarka to ginekolog, potrzebuję tabletek zapobiegających ostoporozie i skierowanie na prześwietlenie. Rok temu wszystko było dobrze z tym, że tabletki się skończyły i wizytę u ginekolog, jak 90% kobiet odciągałam. Najdłużej rozmawiałam z asystentką specjalisty od kregosłupa, szukałyśmy okienka na przyjęcie mnie jeszcze w tym tygodniu, żebym nie pracowała to znalazłoby się i w tym tygodniu. Wizytę mam w następny piątek. Nie jest źle, tabletki mam, ćwiczę, nic strasznego nie jest jeszcze odczuwalne, mogę poczekać. Nie potrafię siedzieć i się nudzić, aparat do ręki, statyw i pstrykałam. Mówiąc prawdę to były moje pierwsze zdjęcia robione ptakom. MM przyjedzie, sprawdzi czy ma telekonwenter, taki jaki ja potrzebuję, nie chcę robić jemu bałaganu w sprzęcie fotograficznym. Zdjęcia wrzuciłam do PC Adobe, troszkę rozświetliłam, ciutkę szumów zabrałam. ISO automatycznie leciało mi do 1600, więc i szumów więcej. Pierwsze zdjęcia ptaszków, które są w ciągłym ruchu, może być. Następnym razem zdam się na ręczne ustawienia. 

Wczoraj było spryskiwanie front i back yardu od komarów i muszek. Zrobilam też dobry uczynek, 10$ napiwku, sprawiło zaskoczenie i zadowolenia u młodego mężczyzny. Dzięki niemu jestem wolna od nieprzyjemnych owadów jakimi są komary, które mnie kochają, mogę cieszyć się śniadankiem i kolacją na decku. 
Śniadanko na decku, w oddali burczenie kosiarki i gaworzenie dzieciaczka, świergot ptaków, pochrapywanie Amber. 

Co w planach? Dalszy ciąg prac przy ścieżce. Pogoda wspaniała, nie wolno zmarnować. Tak, tak, pamiętać o kręgosłupie. Żadne pasy mi nie pomogą, to jest opinia specjalisty. Nad dróżką pracuję powoli z wieloma przerwami na wodę, piwko i coś do przegryzienia. Układanie dróżki dochodzi do końca ułożonych metalowych krawężnków. Co dalej? Muszę kupić krawężniki bo brakuje, piasek do poziomowania płyt, malutkie kamyczki, kamyki większe i cement. No z tym cemnetem to nie jestem do końca pewna. Pod płyty ułożyłam ogrodniczy materiał, przepuszczający wodę a nie przepuszczający chwasty. Jeśli kamyczki zacementuję, woda deszczowa zamiast wsiąkać w ziemię, będzie mi spływać jak szalona, a tego nie chcę. Muszę się na poważne zastanowić. Jestem już bardzo bliziutko miejsca na patio. Przedłużę moją dróżkę do wyjścia na back yard z lewej strony. Mam tam duży spadek. Zrobię kilka stopni z wielgachnych kamieni. Do tej pory nie miałam pomysłu, teraz moja dróżka zakończy się półkolem i połączy się z wejściem i wyjściem na back yard z drugiej strony. Będzie ładnie.

Teraz za dużo słońca, więc schowałam się w domku.

Budowanie patia zostanie wstrzymane, muszę dokończyć ścieżki i jeśli zostanie kamiennych płyt, patio będzie, jeśli nie, to posadzę tuję. Czy się przyjmie? Myślę, że tak, słońce jest o zachodzie i jest zasypany niewykorzystany dołek. Pracowałam z rozumem jak to się mówi, odpoczywałam często, piłam bardzo dużo wody. 

Ubrałam się bardzo ładnie, chociaż mogłam jechać, jak robol do apteki nikt i tak by nie zwrócił uwagi. Odebrałam tabletki. Obeszłam swoje “pole’ jeszcze raz. Pocieszyłam oczy.

Zabrałam się za gotowanie barszczu czerwonego. Buraczki córcia kupiła w ubiegłym tygodniu. Najpierw wywar z mięska, zapach …. ludzie chyba takiego zapachu nigdy nie czułam, a może….jestem po prostu głodna. Zdaje mi się, że to drugie. Buraczki potarkowałam w maszynie, szybciej, no że później trochę więcej zmywania, ale jednak łatwiej. Wstawiłam też ciasto na kajzerki do maszyny.

Jednym słowem praca pali się w rękach. 

Ciasto podchodzi w maszynie, buraczki się w garze gotują, siedzę przed tv, delektując się Martini Bianco. Nie mogę się doczytać, coś z firmą Martini się zmieniło, na etykiecie jest oprócz Martini ….Rossi. Bianco smakuje tak samo, nie wiem jak Rosso, nie mam odwagi próbować, po pierwsze butla litrowa, jak nie będzie to co piję od 18 roku mojego życia, to chyba się rozpłaczę. Więc, delektuję się Bianko, delikatnniejsze niż Rosso. Rosso jest bardziej ziołowe, ale takie lubię. Córcia kupiła w swoim sklepie Martini&Rossi Rosso. Inna butelka inny smak. Ja kupiłam Martini Rosso, na dole etykiety jest Martini& Rossi. Właśnie tej butelki nie otwieram. Ktoś powie, jaka jest różnica, a jest. Wypij piwo Żuber i jakieś karmelowe. Piwo jak piwo, % niby te same lecz smak, smak jest inny. Osobiście uwielbiam Żubra. 

Jutro mam bardzo trudny dzień w pracy, a ja muszę jeszcze czekac 40 minut, kajzerki rosną.

Znów ktoś strzela 10:12pm. Nie dobrze. Zresztą, czego się można spodziewać, każdy w domu ma broń. 



Buraczkowy zapach…. co za zapach….mięsko wyjęłam przed wrzuceniem potarkowanych buraczków, smak? Mało powiedzieć smaczne, chociaż prawie nigdy nie póbuję potraw podczas gotowania, dziś uczyniłam. Dosoliłam i dodałam ciutkę pieprzu oraz soli cebulowej. Nie muszę próbować po raz drugi. 

Musi, no musi być bardzo smaczne. 

Kajzerki? Jak zawsze polskie w smaku.

Kucharka na sto fajerek

Na wtorek gotowałam synkowi, dziś córci.

Synuś wracając od lekarza zajechał po wałówkę. Chlebek, słodkie bułeczki, upieczona sztuka mięsa, ziemniaczki i tuszona merchewka. Piekłam i gotowałam w poniedziałek wieczorem oraz we wtorek rano, jeszcze przed wyjściem do pracy. Miał przyjechać i odebrać z rana pod moją nieobecność. Wróciłam z pracy a torba z jedzeniem jak zostawiłam w kuchni na stole tak i stała. Troszkę się poddenerwowałam, że nie pojechał do lekarza. Szybko się wyjaśniło, wizytę u lekarza przełożył na popołudnie. Oczywiście przyjechał po wizycie, z Valerią. Bardzo miła wizyta.

Dziś, tusiłam marchewkę z groszkiem, piekłam kaczkę z jabłuszkami, jutro ugotuję mini ziemniaczki w mundurkach i takie też moja córcie lubi.

Upiekłam też, sobie kaczuszkę z jabłuszkami. Zapach w całym domku lecz za późna pora na schrupanie udka kaczego. Jutro na śniadanko. Jestem na diecie ale… już takiej lekkiej. Z numeru 12-14 noszę 8 to jest już coś. Ten tydzień mam luźniejszy z dietą następny poniedziałak powrót do diety … ostrej.